Tag : schrijven

Ik zit in zijn stoel in de studeerkamer. Het tikken van de toetsen op z’n laptop is hypnotiserend. Om het kwartier hoor ik hoe de asbakdeksel draait. Het koffiezetapparaat dat op de tafel staat zucht af en toe. Het is fijn hem te zien schrijven, ook al slaat hij er soms in door. Ik zie zijn hand naar de koffiemok grijpen, naar z’n mond brengen en weer neerzetten. Ik sta zacht op uit de stoel en loop voorzichtig naar hem toe. Over z’n schouder kijk ik snel naar wat hij schrijft, vervolgens naar zijn mok. Hij is leeg. Ik pak de mok, schenk er nieuwe koffie in en zet hem op de onderzetter neer.
”Dankje.” zegt hij afwezig en neemt een slok. Weer het tikken van de toetsen. Ik blijf stil achter hem staan en kijk naar wat hij schrijft. Vooral wat hij schrapt. Poëtische woorden, gemaakt in zijn dromen haalt hij weg en vervangt ze door woorden die het publiek beter zal begrijpen. Ik leg m’n handen op zijn schouders, hij pakt ze vast.
”Tijd voor een pauze?” vraag ik. Hij mompelt wat. Na een minuut naar z’n scherm te hebben gestaard draait hij zich om en ik ga bij hem op schoot zitten. De stoel zakt een beetje naar beneden.
”Ik heb honger.” zegt hij en kust me.
”Ik kan een broodje voor je maken. Of een eitje.” zeg ik.
”Eitje is lekker. Maak hem maar zoals ik het lekker vind.”
”Is goed.” ik geef hem een kus en sta op, de deur door, de gang op en de trap af.
In de keuken zet ik een pan op het vuur en doe flink veel boter in de pan. Pak brood uit de kast en snijd er een gat in, doordrenk de snee met de boter en doe er een ei in. Wanneer het ei goed gestold is draai ik het om. Ik wacht twee minuten, pak ondertussen een bord en leg het ei er op. Met het bord in m’n hand loop ik naar boven.
In de studeerkamer zit hij in zijn stoel met z’n kop koffie. Ik geef hem het bord.
”Dankje.” zegt hij en neemt een hap. ”Heerlijk.” klinkt het met volle mond. Ik ga in zijn bureaustoel zitten en lees wat hij heeft geschreven. Ik kijk snel naar de tijd. Het is half drie ‘s nachts, hij is nog klaarwakker en ik weet dat hij niet eerder naar bed gaat voordat hij dit hoofdstuk af heeft.
”Hoe lang wordt het?” vraag ik en draai me om.
”Hooguit een pagina.” zegt hij en neemt een laatste hap.
”Kom je dan naar bed?” vraag ik en glimlach.
”Dan kom ik naar bed.”zegt hij. ”Beloofd.” hij weet dat ik hem niet geloof.
”Ik wacht op je.” zeg ik, sta op en zoen hem. Hij slaat zacht op m’n kont en ik loop de studeerkamer uit, naar de slaapkamer. Ik kleed me uit, doe m’n bh af en ga in bed liggen. Hij blijft zeker nog twee uur schrijven en schrappen. Ik doe de televisie aan en stel de timer in op een halfuur.

Ik word wakker met hem naast me, de wekkerradio geeft aan dat het half elf is. Ik kus hem voorzichtig en stap uit bed.
Beneden zet ik thee en maak een cracker met kaas, ga in de woonkamer zitten met de radio aan en wacht tot hij beneden komt. Veel stelletjes gaan in het weekend de stad in en hebben dan een brakke zondag. Ze gaan een weekendje weg naar CenterParks om daar tot rust te komen. Bij ons is het standaard op vrijdag samen eten en dan gaat hij schrijven. Zaterdags gaan we uit eten in een andere stad en drinken thuis nog een paar drankjes om vervolgens op zondag de hele dag in bed te blijven liggen en alleen voor het hoognodige het bed uit te komen. Zo gaat het al een halfjaar en het werkt. De keren dat we op zaterdag de stad in gingen zijn op één hand te tellen. Het is vertrouwt of ik heb geaccepteerd dat hij niet graag de deur uit gaat.
Na een uur komt hij beneden in z’n boxershort.
”Goedemorgen jongedame.” zegt hij en wrijft de slaap uit z’n ogen.
”Goedemorgen jongeman. Ik heb al koffie gezet en al zoetjes in je beker gedaan.” hij geeft me een luchtkus en sloft naar de keuken. Even later komt hij naast me zitten op de bank en kust mijn hoofd.
”Sorry, ik ging op in het schrijven. Het zat in m’n hoofd en moest er uit.” zegt hij en neemt een slok koffie.
”Vanavond.” zeg ik.
”Ik heb bedacht dat we naar Deventer gaan en daar iets uitzoeken. Vier uur vertrekken, dan zijn we er mooi op tijd.”
”Deal. Hebben we wijn?”
”Ik heb gisteren vijf flessen gehaald en een six-pack voor mezelf.”
”Je bent geweldig.”
”Dat zeg je nou nooit in bed.” grapt hij.
”Mijn moeder zei altijd: als je niks goeds te zeggen hebt, zeg dan niks.” zeg ik en grijns.
”Au! Zal het onthouden.”
”Je doet maar, ik maak het vanavond goed met je.” zeg ik en kus z’n wang. Hij neemt nog een slok koffie en slaat z’n arm om me heen. Ik kruip tegen hem aan en zucht.

Author: Martin 300 days ago

Mijn dieet bestaat uit koffie, tabak en muesli repen. Mijn bureau staat vol met lege koppen, de woonkamer ligt vol papieren met gekrabbel, tekeningen, korte verhalen en meer troep. Niks is goed genoeg. De huisbazin klopt op de deur en komt binnen.
”Je hebt er weer een troep van gemaakt.” zegt ze, ik zit aan m’n bureau te schrijven. Ze baant zich een weg en zet een dienblad neer met koffie en een sandwich. Ik pak de koffie en neem een slok. Haar koffie is goddelijk, zoals alleen zij het kan maken. Het is een oude vrouw met een geleefd gezicht, haar in een knotje en altijd in een mantelpakje.
”Koffie is goed.” zeg ik kortaf en schrijf weer verder.
”Je moet ook eten.” ik pak een muesli reep van bureau en houd hem omhoog, ze grist het uit m’n handen. ”Dit is geen eten.” ze gooit hem op het bureau neer. Met tegenzin pak ik de sandwich en prop het in m’n mond, kauw en slik door.
”Tevreden?” ik kijk der aan en doe m’n mond open.
”Waarom heb ik dit appartement ooit aan jou verhuurd.”
”Je had geld nodig en ik een verblijfplaats.”
”Het was allemaal zo netjes. Wat is er gebeurd?”
”Een nieuw idee voor een boek.” ik neem een slok koffie.
”Ik zal je dan maar alleen laten.” ze neemt het dienblad waar de halve sandwich nog op ligt mee en vertrekt. Ik blijf alleen achter en schrijf weer verder, scheur het blad af, maak er een propje van en gooi het weg.
Ik ben zeker een uur aan het schrijven wanneer er weer op de deur wordt geklopt. Twee seconden erna vliegt deur open.
”Ga weg.” zeg ik, ervan uitgaande dat het één van m’n vrienden is.
”Ik ga niet weg. Ik ga je appartement opruimen.” hoor ik m’n huisbazin zeggen. Ze komt naast m’n bureau staan en pakt m’n pen af. Ik kijk der boos aan.
”Oh, dat gaat bij mij niet werken. Zoals mijn man altijd zei: een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd.” ze legt m’n pen naast me neer.
”Kan dit morgen niet. Ik zit net fijn de verhaallijn te bedenken.”
”Als je denkt dat ik dit in m’n eentje ga opruimen heb je het mis. Jij gaat me helpen. Je kan zo toch niet leven.”
”Het gaat anders prima.” ze drukt een vuilniszak in m’n handen. Ze loopt naar de keuken en na een paar tellen komt ze terug.
”Ik doe de keuken wel.” zegt ze en loopt het hele huis af. Na een paar minuten komt ze terug en kijkt me teleurgesteld aan.
”Het is mijn appartement.” bijt ik haar toe.
”En ik moet het ooit nog een keer zien te verhuren.” bijt ze terug. ”Ik doe de keuken, badkamer en slaapkamer wel. Doe jij dan de woonkamer, jij weet wat er allemaal wel en niet weg kan.” zegt ze en loopt naar de keuken. Ik sta met tegenzin op en pak eerst alle propjes op en doe ze in de vuilniszak. Dan zie ik de open haard en steek hem aan. Ik maak er een spelletje van en gooi telkens een propje papier in het vuur.
Na twee uur schoonmaken kijk ik tevreden rond. M’n bureau is geordend, de vloer gedweild en alles ziet er weer spik en span uit. De huisbazin kijkt ook rond en laat me de rest van m’n appartement zien. Ze is druk bezig geweest en alles lijkt de blinken. De geur van schoonmaakmiddel heeft het huis gevuld samen met de geur van verbrand papier en hout.
”Bedankt voor het helpen. Ik heb ineens goede ideeën voor de verhaallijn.” zeg ik en geef haar een kus op de wang.
”Graag gedaan. Koffie?” vraagt ze.
”Iets sterkers?” vraag ik en loop naar het wijnrek.
”Alsof je in m’n hoofd zit.” ik kijk op de klok. Het is net half drie. Ik pak twee glazen en schenk ze vol. Ze gaat op de bank zitten en ik op mijn stoel. We proosten en drinken.

Author: Martin 341 days ago

Geef me een gedicht. Een gedicht waar ik van kan leren. Een gedicht die de mens eerlijkheid leert, zonder te frauderen. Geef me een gedicht dat vertelt over het verleden, welke bagage ik moet dragen, wat me wordt vergeven en wat ik moet vergeten.

Een gedicht dat ik trouw blijf, me kracht geeft en waarvan ik kan leren. Een gedicht wat ons moed geeft. Beoordelen doe ik zelf al, daarom ben ik zo bang dat ik geen stap zet.

Schrijf me een nieuw gedicht. Vertel me een oude. Geschiedenis herhaalt zich. We zijn er nu nog, waarom zijn we dan bang. Bang voor nieuwe verhalen? Ik hoop op nieuwe verhalen, ik wens, nee ik smeek om nieuwe verhalen. Laat een ander de stap maar zetten. Ik ben slechts een schrijver.

Author: admin 1095 days ago

Californication

Plaats jezelf in de achtergrond. Doe dit op een subtiele manier. Injecteer niet je mening in het verhaal. Gebruik gezegdes zeldzaam. Vermijd buitenlandse woorden. Prefereer de standaard boven de afwijking.

Dit komt (los vertaald) uit het boek “The Elements of Style” van meneer William Strunk Jr. en E.B. White. Een walgelijk conservatief boekje die haar nagels graag in de harige rug van de oude Engelse taal harkt. Ik geloof oprecht dat door ‘kinderen’ van dit boekje, de schrijfwereld zo grijs is. De reden dat mensen onder de 30 amper nog een boek aanraken. Oud is dood. Klassiek ligt op sterven en tijdloos bestaat niet. Nu, vandaag en morgen zijn de enige momenten die nog tellen. Net, gister en vorige week zijn vergaan en zullen nooit meer terugkomen.

Voor de ambitieuze schrijvers onder ons heb ik nog een paar kleine tips:

Wees niet te slim. Zorg ervoor dat je schrijft voor de normale mensch. Dit zijn jouw lezers
Verwacht geen wonderen. Je resultaten zullen eerder komen uit geduld en doorzettingsvermogen.
Gebruikt geen echte mensen in je verhaal. Ga over-the-top. Leef je uit. Laat je niet binden door realiteit.
Schrijf niet over watjes. Zorg dat je mensen hebt met een sterk en duidelijk karakter. Deze boeien.
Ontwijk geen problemen. Conflicten zijn prima onderwerpen om over te schrijven en geven diepte.
Aktie – Reactie. Zorg dat er echte interactie is tussen je karakters. Laat ze niet langs elkaar lopen.
Kritiseer jezelf niet dood. Zorg dat je werk naar buiten gaat. Goed of slecht. Hier leer je van en zal je goed doen in de toekomst.
Wees niet bank voor je moeder. Schrijf zonder grenzen. Laat je nergens door remmen. Wees vrij in wat je wilt vertellen.

Author: admin 1280 days ago