Er vond vannacht nog een moord plaats. De vierde van deze week. Weer een schoolmeid en weer een roze lint in der haar. Vier keer gestoken. Twee keer in de borst, twee keer in de buik. Ik stap de plaats delict binnen. Dit keer is het een oud verlaten fabriekspand in het kantoor van de opzichter. Het stond op de planning gesloopt te worden over drie weken. Het meisje ligt er nog steeds. Uitgekleed en met der armen en benen wijd gespreid. Ik buig over haar heen en sluit haar ogen.
”Heeft iemand al een idee wie het kan zijn?” vraag ik aan de agenten die er al waren. Zoals gebruikelijk komt Erwin naar voren, een jonge, onervaren agent met z’n hart op de juiste plaats. Hij bijt zich vast in elke zaak en laat niet los voor hij antwoorden heeft. Ik mag wel.
”We denken aan Michelle de Wit. Gisteren niet thuisgekomen van een feestje dat ze had bij haar vriendin aan de andere kant van de stad.” zegt hij en slikt even. Ik kijk hem vragend aan. ”Juist ja. Zeventien jaar, geen vriendje, gescheiden ouders en was moeilijk op school.”
”Hoe moeilijk.”
”Ze had een verhaal opgehangen dat een leraar haar had misbruikt zo’n twee jaar geleden. De zaak kwam voor de rechter en die gaf haar gelijk. De leraar werd ontslagen. We zijn hem nu aan het zoeken.”
”Het kan inderdaad een motief zijn. Leraar zoekt wraak, vindt allerlei meiden die problemen geven en vermoordt ze.” Erwin schrijft in z’n notitieblokje. Ik sta op en kijk uit het enige smerige raam naar buiten.
”Waar denkt u aan meneer?” vraagt Erwin die als enige is achtergebleven. De rest van de agenten zijn weg.
”Ik heb een dochter.” zeg ik en pauzeer even. Erwin zwijgt en begrijpt de hint.
”We zullen haar van school halen en haar escorteren waar ze ook heen gaat.”
”Waarom kunnen we dat niet bij elk meisje van die leeftijd doen.” vraag ik me hardop af. Weer heeft Erwin me door en zwijgt.
Ik zit aan m’n bureau. Iedereen is bezig met het onderzoek en de leraar is voor verhoor binnengebracht. Erwin komt me ophalen en licht me in. Ik sta op en loop naar de verhoor kamer. Ik stap naar binnen en de leraar zit aan de tafel met een kop koffie. Ik steek een sigaret op. De leraar staat op en steekt z’n hand uit. Ik neem hem niet aan. Hij gaat weer zitten en kijkt zenuwachtig om zich heen. Ik sta tegen de deur aan m’n sigaret te roken.
”Ik weet niet wat ik hier doe. Ik heb niks meer te maken met dat wicht.”
”Dat wicht is vermoord en jij hebt een motief. Ze heeft je zwartgemaakt en sindsdien zit je zonder werk. Wie wil een leraar met een strafblad in dienst.”
”Ik heb er alles aan gedaan om die meid te laten slagen op school. Bijles, oefentoetsen en ze kwam regelmatig bij me thuis om te leren. Thuis was het te onrustig.”
”Doe je dat bij alle leerlingen.”
”Ik heb het bij meerdere gedaan.”
”Juist ja.” ik neem een trek van m’n sigaret. ”Waar was je gisteren tegen middernacht.”
”Toen belde ik met m’n vrouw die een weekje in het buitenland zit. Ze kan niet slapen voordat ze me der dag heeft verteld.”
”We zullen de gegeven nakijken.” zeg ik en neem nog een trek van m’n sigaret. Langzaam blaas ik de rook uit. Ik gooi m’n sigaret op de grond en trap hem uit, klop op de deur die naar een paar seconden opengaat en loop naar buiten. Ik ga achter het spiegelglas staan en observeer de man. Erwin stond er al die tijd achter.
”Ik kijk de gegevens persoonlijk na.” zegt hij en kijkt me aan. ”Hij lijkt nog steeds wrok te koesteren tegenover haar.”
”Precies.” zeg ik. ”Dat doe je niet wanneer je je wraak al hebt genomen. Dit is hem niet.” zeg ik.
”Weet u dat zeker?” vraagt Erwin.
”Op dit moment weet ik alleen zeker dat de moordenaar moet worden opgepakt.”
”We zijn druk bezig meneer.”
”Al iets gehoord van de ouders?”
”Ze hebben vanmorgen het lijk geïdentificeerd.
”En?”
”Ze konden het niet geloven.”
”Ik ga straks bij ze langs. Heb je het adres?”
”Ligt al op uw bureau.” zegt Erwin. Ik ben blij met Erwin. Hij weet hoe ik denk en wat ik van hem verwacht, doet alles wat ik vraag en nog voordat ik het hem vraag.
