”Ontmoet me hier over een jaar weer.”

Het was een dag waar de eerste lentezon te zien was. Mensen waren vrolijk, drukte in de stad en de terrasjes die snel waren neergezet zaten bomvol. Wat mensen al niet doen zodra ze een zon zien. Ook hij zat op het terras aan het begin en had goed zicht op het winkelende publiek. Hij zat er alleen, hij kon uren naar mensen kijken. Een dame kwam op hem af.
”Vindt je het erg als ik erbij kom zitten?” vroeg ze.
”Nee, natuurlijk niet.” zei hij en schoof een stoel naar achteren.
”Het is maar voor even hoor. M’n voeten doen zo zeer.” hij lachte.
”Wil je misschien iets van me drinken.” zei hij spontaan. Ze glimlachte.
”Lekker. Een ijsthee graag.” zei ze en ging zitten. Hij stak z’n hand omhoog en even later kwam een serveerster naar hem toe.
”Een ijsthee en nog een biertje graag.” zei hij. De serveerster nam de bestelling op en liep het café binnen. De dame stak haar hand uit.
”Yasmine.” zei ze, hij nam de hand aan.
”Jack.” zei hij en ze schudden elkaar de hand. Ze ging in het zonnetje zitten en leunde iets achterover. Ze zuchtte. ”Wat brengt je op deze dag hier?” vroeg hij.
”Ik wilde er eens tussenuit. Ik woon in Amsterdam en ga, wanneer ik tijd heb, plaatsjes af.”
”Leuk. Waar ben je allemaal al geweest?”
”Heerle, Scheveningen, Sondel, Den Bosch en meer. Thuis heb ik een hele landkaart van Nederland waar ik spelden in druk.” zei ze. De serveerster kwam er aan en zette de bestelling neer. Jack glimlachte vriendelijk en de serveerster liep weer weg.
”Interessant.” zei hij en hield z’n glas omhoog.
”Ja, proost.” zei Yasmine en proostte met hem. Beiden namen ze een slok. Zo zaten ze nog een paar uur. De zon ging langzaam onder. Ze besloten een deurtje verder te gaan en daar te eten. Samen, aan een tafeltje met een kaarsje. Ze leerden elkaar kennen en merkten dat ze veel gemeen hadden. Ze vonden elkaar interessant en voelden zich meer en meer op hun gemak. Ze namen samen een dessert. Yasmine had een fonkeling in haar ogen, zo leek het althans. Jack en Yasmine. Samen aan het eten aan een tafeltje met een kaars die steeds kleiner en kleiner werd. Ze hadden een geweldige tijd.
”Nog koffie doen?” vroeg Jack en riep de serveerster.
”Om af te sluiten.” zei Yasmine. Ze pakte z’n hand en streelde hem.
”Mag ik een cappuccino en een espresso?” zei Jack.
”Natuurlijk. Komt er aan.” zei de serveerster en liep weer weg.
”Cappuccino, lekker.” zei Yasmine.
”Ik kan je wel aardig inschatten.” zei Jack en legde zijn hand op de hare. Zo zaten ze een paar minuten tot de serveerster er aan kwam met de cappuccino en de espresso. Ze zette het tafel en het stel keek elkaar voldaan aan. Ze dronken het op en na tien minuten stonden ze buiten. Yasmine keek op haar horloge en besefte dat ze de laatste trein niet meer zou halen. Jack, die ook niet uit deze stad kwam maar op bezoek was geweest bij een vriend kwam met een idee. Ze besloten een hotelletje te zoeken.
”Dit is best gênant.” zei Yasmine toen ze naar het hotel liepen.
”Hoe bedoel je.”
”Nou, we hebben een leuke middag en avond gehad samen en dan nu een hotelletje. Doen we twee aparte kamers, samen in één kamer of samen in bed.” Jack ging voor haar staan. ”We hebben elkaar wel leren kennen maar je bent nog steeds een volkomen vreemde en…” Jack zoende haar. Hier had hij de hele avond al op gewacht. Yasmine sloot haar ogen en haar benen werden week, ook zij had hier op gehoopt.
”Je moet niet zoveel nadenken.” zei Jack. Yasmine kreeg een grote glimlach op haar gezicht.
”We nemen dus een kamer samen.” zei ze en pakte z’n hand.
Bij het hotel aangekomen boekten ze een kamer en stapten de lift in. Yasmine zoende Jack tot ze bij de etage aankwamen waar ze moesten zijn. Ze stapten de lift uit en zochten naar de kamer die ze hadden geboekt. Eenmaal gevonden openden ze de kamer en stapten naar binnen. De deur was nog maar net dicht of Yasmine gooide Jack op bed en zoende hem passioneel. Kledingstukken vlogen in het rond, ze eindigden onder de lakens. Die nacht bedreven ze de liefde. Waren ze zo’n twaalf uur geleden nog volkomen vreemden. Twee zielen die elkaar ontmoetten door toeval. Voor hen beide voelde het goed. Nooit hadden ze zoiets meegemaakt.
De volgende ochtend was Yasmine als eerste wakker en lag met haar hoofd op zijn borst in zijn armen. Ze gaf voorzichtige kusjes op z’n borst. Jack werd langzaam wakker. Toen hij Yasmine zag moest hij glimlachen en kuste haar hoofd.
”Goeiemorgen.” zei hij en kuste haar hoofd nog een keer.
”Goedemorgen.” Yasmina rolde uit z’n armen en ging op haar zij liggen met der gezicht naar Jack toe. Jack ging op zijn beurt ook op z’n zij liggen en keek Yasmine aan. Na een kleine minuut elkaar aan te hebben gekeken met een glimlach op het gezicht kleedden ze zich beide aan zonder een woord te zeggen. Voor beide was het iets nieuws en ze wisten zich geen raad. Toen ze beide aangekleed waren liepen ze de kamer uit, naar de lift, begane grond en naar de ontbijtzaal.
”Dit is geweldig.” zei Yasmine die net haar eten doorslikte.
”Dat is het zeker.” ze aten verder zwijgzaam door. Ze wisten allebei dat hier een einde aan zou komen maar wilden er niet bij stilstaan.
Ze waren klaar met het ontbijt, betaalden bij de receptie en liepen naar buiten.
”En nu?” vroeg Yasmine en omhelsde hem.
”Nu gaan we ieder onze eigen weg.” zei Jack. Het was z’n mond uit voor hij er erg in had.
”Ja.” zei Yasmine. ”Dat is wel het beste.”
”Ontmoet me hier over een jaar weer.” zei Jack.
”Dat zal ik doen.” zei Yasmine en draaide zich om. Ze had nog geen twee stappen gezet toen ze zich weer terug draaide en Jack zoende. Het duurde vijf minuten, sloeg hem zachtjes op z’n borst en vertrok toen. Jack stak een sigaret op en keek hoe Yasmine in de mensenmassa verdween.