”Vandaag is een goede dag voor een slechte oude gewoonte.” Ik steek een sigaret aan en inhaleer de rook, houd het vast in m’n longen en blaas het uit. Ik herhaal het en word licht in mijn hoofd. Wat heb ik dit gemist.
Ik sta in mijn zwarte pak met marineblauwe overhemd in Usselo te roken. M’n neefje staat naast me, hij is vijf jaar jonger en steekt ook een sigaret op. Ik heb mijn sigaret van hem.
”Is het zo erg?” vraagt hij.
”Het was m’n favoriete oom. Ik weet nog goed dat hij speciaal voor mij een sigaar aanstak omdat ik het zo lekker vond ruiken.” zeg ik en neem een trek van m’n sigaret.
”Hij gaf mij advies over meisjes.”
”Ik dacht dat ik dat altijd deed.”
”Ja, maar als ik het echt niet wist en jij ook niet ging ik naar hem toe. Hij had overal een oplossing voor.” m’n neefje glimlacht. ”Hoeveel meiden ik wel niet ben misgelopen door zijn oubollige advies.” we lachen. M’n tante komt naar buiten en ziet me roken.
”Jongen, druk dat ding toch uit.”
”Vandaag moet het even tante.” zeg ik en rook rustig verder.
”Het heeft best een impact op je gemaakt. Dat kan ik zien.” zegt ze en haalt haar menthol sigaretten tevoorschijn. Ze is op haar leeftijd nog gescheiden en is een typische kunstenares. Ik heb haar schilderijen gezien maar vind ze niet echt bijzonder. Natuurlijk zou ik dat nooit zeggen.
”Dat heeft het inderdaad gedaan. Ik zeg net dat het m’n favoriete oom is.” zeg ik, niet bewust van m’n fout.
”Was.” zegt m’n neefje. Ik kijk hem vragend aan. ”Je zei is en het is was.” ik herhaal de zin in m’n hoofd en geef hem een stoot tegen de schouder.
”Betweter.” zeg ik en neem een trek van m’n sigaret. Het is één van de weinige keren dat ik m’n familie samen zie. De dood verbroedert. Normaliter zie ik ze alleen op verjaardagen en dan is het een gebek vanjewelste over wie het slecht doet, op wie ze jaloers zijn en wat ze nu weer hebben meegemaakt. Ik blijf altijd buiten schot. Ik zit maar gewoon op de stoel of bank met m’n koffie en hoor het allemaal aan, het gebek is niet aan mij besteed. M’n tante, neefje en ik doen allemaal ons eigen ding en lopen niet mee met de grote menigte. We kijken alle drie naar de familieleden die naar de auto’s lopen. We begroeten ze en zeggen dat we binnenkort koffie komen doen. Dan komt m’n andere tante waar de man van is overleden erbij staan.
”Heb je voor mij ook een sigaretje.” zegt ze en kijkt m’n neefje aan. We zijn geschockeerd.
”Maar je hebt altijd gezworen nooit meer te roken na de chemo kuur.”
”Vandaag is een goede dag voor een oude slechte gewoonte.” zegt ze en steekt haar sigaret op. Ik knik goedkeurend en neem een trek van m’n sigaret.