Ik maak vrijwel nooit een ochtendshow op de radio mee. Ik slaap altijd uit tot een uur of elf en omring me dan eerst met stilte, koffie en tabak. Wanneer ik wel vroeg op sta, moet ik ook meteen erna weg.
De weinige keren dat ik het meemaak door een nacht doorhalen, gewoon klaarwakker zijn om vijf uur of een wekker die afgaat wanneer hij niet door hoef te gaan, maak ik een ochtendshow mee op de radio. Het heeft iets magisch.
Ik ben dan één van de weinige mensen die het hoort, de rest nog op één oor. Het raam gaat dan wagenwijd open, voorzichtige zonnestralen op een achtergrond van blauw en vogels die de wereld laten weten dat ze wakker zijn. Ik heb het vaker meegemaakt in beschonken toestand.
Vandaag is zo’n dag dat ik het nuchter meemaak. Ik vind de muziek te rustig, dat vind ik altijd ‘s ochtends. Ik heb harde, snijdende muziek nodig. AC/DC of The Hives, dat is fijne muziek in de ochtend. Heerlijk om op te schrijven ook. Terwijl ik me dat bedenk, open ik een document en ga schrijven. In het verhaal in de persoon ook net wakker, ik verander de tijd en schrijf over de ochtendshow. M’n telefoon gaat.
”Goedemorgen.” zeg ik, ik heb niet eens gekeken wie het is.
”Goeiemorgen met Mark. What the fuck ben jij nu al wakker dan?” vraagt hij.
”Misschien lag ik wel te slapen.” zeg ik eigenwijs.
”Je klinkt te wakker voor iemand die lag te slapen. Dat, en je hebt op Facebook gezet dat je wakker bent.”
”True story is true.” zeg ik en neem een slok koffie. ”Waar bel je voor dan?”
”Eigenlijk voor niks, ik wilde je wakker bellen en dan ophangen. Hoe is het?”
”Hufter. Het gaat wel lekker. Met jou?”
”Redelijk aangeschoten.” zegt Mark en moet zacht lachen.
”Het is dinsdag!” zeg ik.
”Gozer, het is zaterdagochtend.” ik kijk op de kalender van m’n laptop, Mark heeft gelijk. Ik raak altijd in de war met de dagen. Dat komt vooral omdat ik niet echt vaste werkdagen heb. Ik kijk naar datums, niet naar dagen.
”Ben je de stad in geweest?”
”Nee, thuis gebleven. Paar films gekeken, paar biertjes gehad. Ben net wakker en heb maar drie uur geslapen.”
”Wat ga je vandaag doen dan?” ik steek een sigaret op.
”Ik heb nog geen plannen.” het blijft even stil. ”We kunnen samen lunchen.”
”Cool, doen we dat. Sms de info maar, ik zal er zijn.” zeg ik.
”Is goed. Zie je later.”
”Jo!” ik hang op, leg m’n telefoon naast m’n laptop neer en schrijf verder.
Vroeg in de ochtend. Ik wil het niet al te vaak meemaken.