VetGaar.nl

Zoals altijd begon mijn weekend op vrijdag. Jeroen belde me met een aantrekkelijk aanbod. “Mooi weer, BBQ en mooie vrouwen!” Ik zag geen enkele reden om niet op het aanbod in te gaan. Maar als een echte verkoper bewaarde hij het slechtste deel tot het einde van zijn pitch: “Je moet wel je voetbalschoenen meenemen en het is in Delden”. Voordat we een bal hadden aangeraakt stonden we met 3-2 voor.

Jeroen bood me aan om met hem mee te rijden met de auto. Hij moest alleen rond 19:00 al weg en voor die paar uurtjes trek ik de benopte schoentjes niet aan. Neen, ik zou met ‘de mannen’ op de fiets gaan. Vreemd genoeg was het prima weer en waren we al bezweet bij aankomst. Gelijk spel: 3-3.

Om terug op voorsprong te komen, besloten we ons op te offeren als “het-team-wat-het-eerst-bier-haalt”. Nog voordat we omgekleed waren, waren de eerste kannetjes er al door. Zo kwamen we weer op +1 in Delden.

De eerste twee wedstrijden bleven gelijk op de 0-0, de derde 2-1 gewonnen en de laatste met 1-4 verloren. Dit bracht ons op de tweede plaats van onze poel waardoor we direct van Jeroen’s verkooppunten konen genieten. Ik zeg 5-3.

Een enorme rij bij de BBQ’s (met een vleeslimiet van twee stuks) en een of andere klootmongool die mijn pet kwijtraakte brachten ons wederom op gelijkspel. Het bleek achteraf er toch om te gaan spannen. Een terugweg langs een kroeg in Delden. Ik blijf er neutraal over, niet waar om punten voor uit te delen. Dan eerder een kaart of vrije trap.

Een tevreden gevoel brengt de golden-goal. Maar nu, spierpijn. Tyfus.