VetGaar.nl

Het is vijf over 3 in de nacht mijn geest wil de slaap nog niet accepteren als hoofdgedachte en er blijven allerlei andere gedachten als wilde paarden door mijn hoofd rennen. Kortom het moment is daar, tijd voor een muziekje, een biertje, en een moment om weer eens ouderwets te pennen. Lang is het geleden dat ik een tekst schreef, en nog langer geleden is het dat ik dit deed met 2 ouderwetse middelen. Een blauwe BIC balpen en echt ouderwets lijntjes papier zo bij de lokale V&D te koop. Alhoewel, die BIC pen heb ik gestolen van een collega op werk, dus helemaal zeker waar deze vandaan komt ben ik niet. Of eigenlijk wel, ze komen uit Frankrijk van origine, de noordkant van Parijs om precies te zijn. Uit een fabriekje waarvan de eigenaar Marcel Bich heette, de bewuste Fransman had nog geen flauw benul van het wereldwijde succes dat de pennen zouden behalen. Maar toch leek het hem toen al marketing technisch niet verantwoord om de pennen Biches te noemen.
Stiekem ambieer ik het succes van Marcel Bich, maar vooral de arrogantie en tevens geslepenheid om zijn pennen niet Bich te noemen om een fiasco te voorkomen zodra de pennen een wereldwijd succes zouden worden. Heel erg gedreven om zelf zoiets te gaan bedenken ben ik niet echt, het lijkt me meer iets wat je moet overkomen. Het is net zoiets als liefde, je kan het niet afdwingen, het overkomt je, grijpt je vast en zal je nooit meer los laten. Althans dat is wat je hoopt op het moment dat liefde je omsluit.

Onlangs had ik dat moment zelf, nee voor degene die nu opeens mijn beste vriend willen worden ik had niet een idee waarmee ik jaarlijks miljoenen euro’s op kan strijken, ik had dat andere moment. Dat moment waarop je liefde voelt, zoals die bedoelt is. Belangeloos en niet besmet met targets, doelen, of zaken die je graag gerealiseerd zou zien. Het was een heerlijk gevoel, iets wat je het liefst met de hele wereld deelt. Maar dat doe ik niet, want zelfcentrisch als ik ben besluit ik dat alles voor mij is en probeer enkel maar meer te krijgen. Ik ben verslaafd geraakt aan belangeloze liefde, het heeft mijn aandacht helemaal gegrepen. En om die verslaving te kunnen voorzien zal ik die liefde ook moeten geven aan degene die mij haar liefde geeft door dik en dun. Laat dat nou net zijn waar ik de laatste tijd niet echt bij stil heb gestaan en gruwelijk hard in gefaald heb. Tjah vrij naïef eigenlijk want het klinkt zo logisch, maar toch was ik enige tijd de big picture wel een beetje kwijt. Daarom zal ik vanaf vandaag het roer weer omgooien, ik ben botte lul af, de succes factor van botte lul zijn is te laag in vergelijking met gewoon een lieve jongen. Want alleen op die manier kan ik dat behouden waar ik zo om geef.

Dan nu het grote nadeel van dit verhaal gezien het feit dit op papier staat rest mij nu de taak om dit alles nog eens dunnetjes over te typen. Maar ach anderzijds is het nooit erg om nog eens te lezen hoe je er allemaal zelf over denkt en wat je plan de campagne is. Waar deze BIC pen mij toch al niet heen leidt, van zijn geschiedenis naar mijn toekomst: “een tweeweg van oneindige en belangeloze liefde”.

PS: Welterusten Schat