VetGaar.nl

Bij het schrijven vraag ik me vaak af “waar zal ik eens beginnen”. “Bij het begin.” Hoor ik de kinderachtige humor in mijn eigen bovenkamer echoën. Maar het begin van wat? Het begin van het einde? Komt daar de uitdrukking misschien vandaan? Een goed begin is het halve werk. Zijn we dan alleen maar op zoek naar een opbouw naar het einde van wat we willen vertellen?

Dit zal voor u als lezer misschien ook wel vragen oproepen. Want als u leest zoals wij schrijven, wilt u dan ook niet meteen de clou, de punch line of het antwoord op de vraag? Indrukwekkend hoeveel vragen “het begin” opwekt. Het lijkt bijna alsof het einde meer heeft met antwoorden.

Enfin, het begin. Een schone lei en het spreekwoordelijke onbeschreven blad. De witte bruidsjurk die alleen maar bevlekt zou kunnen raken. De goed gevulde luiers en de spreekwoordelijke bal met ketting. Verantwoordelijkheid die je amper voor jezelf in vaandel liet. En de slapeloze nachten gevuld met zang uit een koor van huilende baby’s. De onzekerheid die je bespringt wanneer je je afvraagt “wordt deze net zoals mij?”

Maar een dagelijkse bevestiging van jullie liefde.