En ik heb hem gewaarschuwd bij elke stap die hij nam. En je ziet hem op en neer gaan. Als een opwindspeeltjes. Als kilo’s zelf-ingetogen gierig stuk vlees op wielen. En dit millennium duurt nog 990 jaar,

Martin Verwer…
Werp maar eens een goede blik op die knul want hij is het stereotype voor dit millennium. Dit soort mensen, het is geen mysterie waar ze vandaan komen. Je scherpt menselijk lust aan tot het punt waar haar verlangen atomen kan splitsen. Je bouwt ego’s zo groot als kathedralen. Fiber-optisch verbind je de wereld met elkaar om elke impuls maar te bevredigen. Zelfs de saaiste small-town dromen worden bepantsert met goud bedekte fantasieën waarin elk mens zich van aspirant keizer tot god fantaseert. En waar ga je dan heen?

Terwijl wij schooieren van de ene opdracht naar de anderen, wie houd de wereld dan nog in de gaten? De lucht wordt dikker, het zure water zorgt ervoor dat zelfde de radioactieve honing van de bij naar metaal smaakt en het gaat maar door. Sneller en sneller. Er is geen kans om na te denken. Om voor te bereiden. Het is koop de toekomst, verkoop de toekomst. Terwijl er allang geen toekomst meer is. We hebben een op hol geslagen trein, mensen!

We hebben biljoenen Martin’s die zich nu de toekomst in zuipen. En stuk voor stuk zijn klaar om God’s ex-planeet in de reet te fistfucken om vervolgens hun vingers erbij af te likken terwijl ze zich weer storten op hun cybernetische toetsenborden om hun factureerbare uren uit te tikken. En dan slaat de boem in! Je moet op je eigen manier betalen Martin.

Het is een beetje laat in het spel om jezelf nog uit te kopen. Je buik zit te vol, je lul is schraal en je ogen zijn bloeddoorlopen rood terwijl je schreeuwt om hulp. En je mag drie keer raden. Er is helemaal niemand! Je bent helemaal alleen Martin. Jij bent God’s speciale kindje.

Ik word wakker, vastgebonden aan de stoel waar ik zo even nog whisky in dronk. Langzaam open ik mijn ogen. Ik zie niet scherp, Simons moet iets in mijn drinken hebben gedaan. Voor me zie wazig 2 mannen staan. Ze hebben het over mij, wat ze met me moeten doen. De oude man is duidelijk niet goed in knopen leggen. Ik wring 1 hand uit het touw en maak m’n andere hand los. Het touw houd ik nog vast.
‘Ga naar beneden en vraag om een stuk gaffertape en een plastic zak.’ de tweede man loopt naar de deur. ‘En als ze vragen stellen?’ Vraagt de man.
‘Dan verzin je maar wat.’ Mr. Simons loopt naar mij toe. Nog steeds denkend dat hij de touwtjes in handen heeft. Ik hoor de deur dichtgaan, laat het touw los en spring op. De oude man doet een stap achteruit, behendig pak ik het touw van de stoel en draai het om z’n nek heen. Met een stevige ruk aan het touw slinger ik de man tegen de muur, meteen valt hij bewusteloos neer. Het touw knoop ik tot een galg en sleep de man naar het balkon met het touw om z’n nek. Het uiteinde van het touw knoop ik stevig vast aan het balkon.
‘Wa… Wat ben je aan het doen!’ Mr. Simons klinkt wazig. Ik help de man overeind en zet hem tegen de balustrade aan.
‘Whisky verpesten is zo zwak. Ik was niet van plan je te vermoorden. Valt het je op dat ik was zei en niet ben.’
Nog voor de man z’n volgende zin kan beginnen geef ik hem een duw. Z’n man wankelt, verliest uiteindelijk z’n evenwicht en valt over de balustrade.
Het touw word strakgetrokken, z’n benen spartelen terwijl hij z’n handen naar z’n keel brengt. Tevergeefs probeert hij zich op te trekken. Z’n benen blijven spartelen. Langzaam word z’n gezicht rood, aders worden dik en een wegvagende hulpkreet is het enige wat hij hoort. Ineens beweegt de man niet meer. Z’n lichaam bungelt heen en weer. Ik draai me om en loop richting de deur die openvliegt. Het is de 2e man. Ik val neer op de grond achter de bank. De man loopt meteen richting het balkon, wanneer hij Mr. Simons ziet hangen sta ik achter hem. Met 2 handen pak ik zijn hoofd vast en draai hem zo hard als ik kan. Ik hoor z’n nek kraken en hij valt direct neer. Dan loop ik weer naar de deur.
Stap de kamer uit en pak m’n lijst. Mr. Simons kan worden afgestreept. Terwijl ik wacht op de lift hoor ik m’n telefoon. Ik kijk op het scherm en zie slechts 1 zin. Ooit in London geweest? Ik kan een kleine glimlach niet onderdrukken. Op naar de volgende, mate.

Tien lelijke vrouwen
Met roze attributen
Die dan
Heel hard
It’s raining men
Zingen

Treurigheid II
De Nachtbus

Tien oude vrouwen
Gekleed in C&A
Die dan
Heel hard
Car-la! Car-la! Car-la!
Roepen

Treurigheid III
Mijn halte

Tien dronken vrouwen
Kwart over één
Die dan
Heel hard
Wat een topnacht
Zeggen

Amsterdam. De toeristen komen om het ware Nederland te ervaren. Een stad vol leugenaars, bedriegers en criminelen. Hier ergens loopt Andy rond. Waarschijnlijk op de wallen. Verstopt onder mijn jas heb ik een bijl, een opklapbare zodat hij niet te veel opvalt. Hij is niet groter dan een flesje water, wel gevaarlijker. Ik kijk rond, tot ik achter een raam een blonde vrouw zie. Ik loop naar de deur en stap naar binnen. Ze groet me
‘Hallo, ik heb een verzoek.’
‘Alles wat je wil schatje’ Zegt ze zwoel.
‘Niet zo’n verzoek. Er komt zo een jongen hier langs.’ Ik haal een foto uit m’n broekzak en laat hem zien aan de blondine.
‘Is er een mogelijkheid dat ik hem hier opwacht, zodra je hem ziet lok je hem naar binnen.’ De vrouw kijkt me vragend aan, uit haar ogen lees ik dat ze geld wil.
‘Natuurlijk krijg je daar voor betaald’ 3 briefjes van 50 landen op tafel.
‘Wat ga je met hem doen? Wat ga je met mij doen?’ haar hand pakt het geld van tafel en stopt het in een klein kluisje. Aan de zijkant van het tafeltje zit een rode knop, niet groter dan een knoop. Vast de alarmknop, kan nog van pas komen.
‘Ik zal er niet omheen draaien. Hij zal hier sterven, nadat hij klaar is. Jij blijft natuurlijk ongedeerd en eventuele schoonmaken kosten zijn voor mijn rekening natuurlijk.’
Een klein, kort glimlachje verschijnt om haar gezicht. ‘Je zou denken dat dit de eerste keer is dat het gebeurd. Als je het maar niet te bloederig maakt.’ De vrouw draait zich om en gaat weer aan het werk.
Ik wacht in een donkere hoek, met zicht op de mensen buiten. De prostituee, Angela genaamd, kijkt naar me.
‘Ik zie hem, blijf daar staan.’ Ze tikt op het raam en wenkt Andy naar binnen. Precies zoals ik al dacht weet ie niet hoe snel hij naar binnen moet komen.
Angela duwt hem op bed en maakt z’n broek open. Ik haal de opgeklapte bijl onder m’n jas vandaan en klap hem in één keer open. 3 klikken die de aandacht van Andy trekken. De blondine kijkt verschrikt op. Ik haal uit en plant de bijl in haar schedel. Ze valt van het bed, haar schedel is opengespleten waardoor je haar hersens kan zien terwijl het bloed uit de schedel stroomt.
‘What the fuck! Wie ben je? Hoe kom je hier!’ Andy kruipt naar de muur achter het bed en wil z’n broek optrekken. Zijn oog valt op iets naast de kluis. Zijn hand schiet ernaartoe. In zijn hand heeft hij een S&W 500, een prachtig pistool. Ik haal de bijl uit het hoofd van de vrouw en gooi hem naar z’n hand. Het blad raakt z’n pols waardoor z’n pezen en aders door worden gesneden. Het pistool valt meteen uit z’n handen.  Hij schreeuwt het uit van de pijn, Ik spring naar m’n bijl en pak hem om. Draai hem in m’n hand waardoor het bloed de muren vervuild.
‘Jij, jij hebt Lucas vermoord! Jij bent VI, waarom ons?!’ Hij houd z’n linkerhand op z’n pols, het bloed stroomt tussen z’n vingers door.
‘Je moet je niet in zaken mengen waar je niks mee te maken hebt.’
‘Welke zaken? Kunnen we er niet over praten? Ik vertel niks, maar bel een ambulance en we praten!’
Ik begin te lachen, pak z’n hoofd vast en fluister zachtjes in z’n oor. ‘Praten? Dit is veel leuker!’ Ik smijt z’n hoofd tegen de muur en doe een stap achteruit, dan haal ik uit met m’n bijl, hij beland tussen z’n benen. Z’n broek scheurt open, langzaam kleurt het rood. Hij schreeuwt het uit als een varken bij de slager. Met het handvat sla ik hem tegen z’n slaap. Ineens is het stil. Dan scheur ik z’n blouse open, breng m’n bijl naar z’n borst en snijd hem open. Eerst sla ik z’n ribben kapot, het bloed spuit eruit. 4 keer in z’n buik waardoor z’n ingewanden eruit puilen.
Uit m’n jaszak haal ik een touw en bind z’n hand en voeten aan elkaar. De rechter hak ik af. Boven het bed is een haak in het plafon gemaakt waar ik het touw doorheen haal. Ik trek hem omhoog, het bloed druipt naar beneden en uit z’n buik bungelen z’n darmen. Ik loopt naar de muur en maak het touw vast een nog een haak. Dan loop ik naar de muur achter het bed. En hak het VI teken in de muur. Nog 1 keer haal ik uit naar Andy, hak z’n nek half door, z’n wervels kraken.
Ik loop achteruit en kijk naar m’n slachtoffer. De inhoud van z’n maag druppelt op het bed vermengt met bloed. Een stuk darm bungelt uit z’n buik. Nog 1 ferme klap tegen z’n borstkas en een paar ribben vallen op bed. Z’n gezicht zit onder het bloed, halfafgebroken tanden bedekt met bloed en ogen die wijd open staan.
Ik doorzoek de kamer naar een schoon laken om over het lichaam van Angela te leggen, veeg m’n bijl af aan het gordijn en klap hem weer in.
M’n oog valt op het kluisje dat ik openbreek. Het geld stop ik in de zak van m’n jas en loop naar de deur. Kijk nog 1 keer om en knik tevreden.  Loop de deur uit en doe m’n jas goed. Terwijl ik om me heen kijk denk ik aan de volgende moord. Ik steek een sigaret op en loop weg.
Op naar de volgende.