Ben jij ook zo gek op Glassex? Ik ook! Ik wil niet anders dan Glassex. Ik wil het ‘s ochtends onder de douche en ‘s avonds naast me in bed.
Ik wil mijn cornflakes eruit lepelen en mijn aardappels er in koken. Overal ben ik minder gek op dan Glassex.
HENGELO – Philip Wallage, hoofdredacteur van deze site, heeft vandaag bevestigd bevriend te zijn met Rowan Stroo via Facebook.com. In een korte email aan Stroo verklaarde Facebook: “Philip heeft bevestigd dat jullie vrienden zijn op Facebook”.
Hiermee komt er een einde aan de jarenlange speculatie over de status van de relatie tussen de twee mannen. Deze werd al sinds begin jaren ’90 als ondefinieerbaar beschouwd. Nu er dan toch een label op de verbintenis geplakt kan worden is Stroo opgelucht. “Ik dacht niet dat het ooit nog zou gebeuren. Zelf beschouw ik Philip al langere tijd als vriend. Maar zoiets moet natuurlijk wel van twee kanten komen.” laat de lichtelijk emotionele vriend van Wallage desgevraagd weten.
De heer Wallage was persoonlijk niet bereikbaar voor enig commentaar. “Zo te horen zit hij te mastruberen op de WC”, liet een onbekende woordvoerder weten.
Het is gebeurd. De eerste maandag van de maand. Klokslag twaalf uur. Het kabaal van de sirenes verstoorde wederom alle rust. Waarschijnlijk weer een fietser onder een auto en een advocaat gestikt in zijn broodje gezond. Een aantal duiven liepen gehoorverlies op en telefoongesprekken werden verstoord. Wat een rot sirenes.
Maar vandaag was anders. Dit waren niet de sirenes die we elke maand hoort. Dit was namelijk het nieuwe groene project van Groen Links. Vroeger was iedereen bang dat zijn baan kwam te vervallen door automatisering. Computers kunnen jouw werk veel sneller en beter! Dan had je dus maar een echt vak moeten leren. Enfin, Groen Links kwam op het idee om de mechanische alarmen te vervangen door biologische, groenere alternatieven.
Vandaag hoorde wij allemaal een aantal gemuteerde koeien loeien. Het klinkt zo fictief en onrealistisch maar ga maar eens na. Het is ondertussen al 2010. Dus waarom zou het niet kunnen. Hoe dan ook, fijne dierendag.
Sorry voor het ontbreken van mijn afwezigheid. Zo nu en dan ben ik te druk met mezelf en ben ik even de weg kwijt. De weg naar het vinden van woorden en het vertalen van gedachtes naar verhalen. Tijdens het verschuilen en verhoren van geluiden, vergeet ik me te melden aan het front.
Dus bij deze, weer terug van weggeweest. Boven de baard in de keel nu ook een baard op mijn bakkes. Behaard breng ik bezwaard de croissantjes terug naar de bakker. Want ze gaan niet meer als warme broodjes over de balie. Dus heb geduld want ik trommel mijn verhaal hier. En voor iemand die constant de cappuccino’s boven koffie verkiest, moet ik bekennen het duurde lang. Maar dat geeft toch niet?
Laten we dan nog maar even de kweekspier van het non-verbale trainen. En ik daag je uit om je tong te tackelen terwijl je dit in 1x hardop doorleest. Wordt het een probleem? Dan stap eroverheen want dit wordt een parcours vol hindernissen. Vanmiddag maar weer broodnodige boodschappen doen. Van voedsel en vleeswaren tot Sanex tegen een sexloos bestaan. Van worteltjes tot doperwtjes, van blikken bullit, bier, borstvoeding tot komkommersalade en van wc-papier, schoonmaakmiddelen en douche artikelen. Eigenlijk kun je douche artikelen wel combineren met schoonmaakmiddelen. Scheelt toch weer een mentale belasting!
De arme zielen waarvan ineens hun persoonlijkheid afgenomen werd. Beroemd werden ze ermee. Roem die nu, luttele weken later, diep weggedoken in het keukenkastje zit. Welk keukenkastje? Laten we het erop houden dat de kleur hoogstwaarschijnlijk weinig lichte tinten zal bevatten, de tinten die sowieso onnatuurlijk zijn in de omgeving. Het hele habitat is een kameleon geworden, nam de kleur van de bevolking aan. Kunst als nooit tevoren.
Greta, een rijpe dame die een leeftijd van 6 jaren telt, geniet ondertussen met volle teugen van alle oproer. Grinnikend staat ze te popelen haar woord los te laten. Menigeen heeft niet eens door wat haar bedoeling is, hoe haar werkelijke instinct is. Je zou het misschien niet verwachten, maar ze is wel degelijk één van ons, en eenmaal het moment daar wordt ze toegejuicht en geëerd. ,,Ons land is weer in goede handen, vrijgevigheid gaat voor alles’’, aldus een omstander in volle vreugde.
In een handomdraai volgen er meer. Een kudde vormt zich en allen zijn ze eensgezind. In tegenstelling tot Greta is hun innerlijke instinct niet intact gebleven. Alsof er een bloedbad aan vooraf is gegaan, heeft ieder van deze kudde een gat in hun hand. Hun gemoedstoestand is anders dan doet denken; het gevoelsmatige geluk stijgt tot buiten proporties.
Nee, nee, nee, eerlijk schijnt het zeker niet te zijn. Barbaars, egoïstisch en wreed. Maar ach, zo doet toch iedereen?
Goedenmiddag kookliefhebbers. Vandaag beginnen wij met het eerste deel uit de drie delige serie van onze mini kookcursus. Velen van jullie zijn opzoek naar de ideale manier om hun partner, vrienden of familie te verrassen met een leuk diner. Hier schieten we jullie graag mee te hulp! We gaan heerlijke gemarineerde pelikaan maken. Vandaag deel een. Het voorbereiden van het vlees.
1. Pak de pelikaan stevig tussen je knieen. Neem vervolgens het mes en snij in een snelle beweging zijn hals door. Dus de slagaders en de rest. sommigen gebruiken hiervoor een bijl alleen dat geeft bij mij zoveel rommel omdat de pelikaan gaat fladderen. Na het doorsnijden van de hals van de pelikaan houd je hem boven een emmer met (schoon) water. De pelikaan zal wel spartelen maar dit zijn gewoon stuiptrekkingen. Houd hem goed vast (of laat hem even door de keuken lopen).
2. Wanneer de pelikaan goed leeg is gebloed, leeg je hem even weg. De laatste stuiptrekkingen gaan nu langzaam over. Ondertussen kan je de volgende al dood maken indien dit nodig is.
3. Wanneer de pelikaan niet meer beweegt leg je hem op de schone werkbank. Pak nu een schoon mes en maak een sneetje in het velletje op zijn borst. Trek met beide handen het vel naar beide kanten weg. Hoe ouder de pelikaan, hoe moeilijker dit gaat. Op deze manier hoef je niet te plukken. Wanneer je de achterkant doet, zet hem op zijn kont en trek je het vel naar beneden. Natuurlijk blijft het haken op de pootjes en vleugels. Trek het vel tot over zijn gewrichten heen. Maak een sneetje in het gewricht en breek dit beide kanten op. Hierna kunt u het doorsnijden. Hetzelfde doet u met de pootjes. Ondertussen kunt u zijn kop eraf snijden (als u dit nog niet heeft gedaan) en een pannetje water voor de rijst opzetten.
4. Maak nu uw mes wederom schoon. Leg de pelikaan op zijn rug en maak met een scherp mes zijn borstkas stuk. Snijdt van boven naar beneden en open zijn borstkas. Het beste kunt u dit aan de linkerkant van het borstbeen doen omdat aan de rechterkant de galblaas zit. Indien u de galblaas raakt, is het vlees niet meer te eten. Het bot is soms moeilijk te breken. U kunt hiervoor ook een goed ontsmette snoeischaar gebruiken.
5. Zorg dat u een schone emmer (of vuilniszak) heeft klaar staan. Gooi daarin alle ingewanden. Voor de liefhebbers (of de kinderen) kunt het hartje, de krop en de levertjes bewaren. Zorg ook dat u de nieren weghaalt. Deze bevinden zich aan de binnen-achterkant (tegen de rug) en hebben een bruine/roze kleur.
6. Na het verwijderen van dit alles is de pelikaan schoon. Het vel er van afgestroopt, de pootjes en de vleugels gebroken en gesneden en de ingewanden zijn geheel verwijdert. Het is tijd om de pelikaan goed schoon te maken met warm/heet water. Was de laatste bloedresten (en mischien nog een paar kleine donsveertjes) weg. U kunt nu het vlees van het borstbeen snijden voor filets. Ook kunt u het karkas in zijn geheel gebruiken. Laat het vlees nu op een schone plaats een dagje besterven. Wij gebruiken hiervoor de oude douchecel. Hierna kunnen ze de vriezer in of klaargemaakt worden voor gebruik.
Afbeelding met dank aan Youri Jacobs
De herrie uit de machinekamer naast me maakt me wakker. Elke dreun voelt als een klap van de man met de hamer tegen m’n kop aan. De sensor in mijn kamer merkt dat ik wakker ben en begint langzaam het licht sterker te maken. De schaduwen van de lege bierblikjes en pizzadozen doen denken aan een zonsopkomst op aarde. God, wat mis ik de aarde. Was ik maar thuis.
Nog vier maanden… “Nog vier maanden op deze gewichtlose zandbak” troost ik mezelf. De broedcel was al voor verwarmd. Ik nam plaats op de koude tafel. Al die techniek maar een voorverwarmde ligplaat zit er nog steeds niet in. Dat klote gekoloniseer op Mars kost bakken met geld en nu lig ik al weer met m’n blote reet op die plank. Agh, nog maar vier maanden.
Ik ging op mijn buik liggen en hoorde dat de scanner me alweer herkend heeft. De robotarm kwam in beweging en plaatste de naald boven mijn rug. Langzaam hoorde ik de arm mijn ruggengraat benaderen. Het zoemend geluid kon ik al mee nurrien als mijn favoriete muziek. De naald lag bovenop mijn huid en begon langzaam maar zeker zijn weg te graven naar de botten schijfjes die mijn rug overeind houdt.
Een kwartier later begon ik me weer een beetje mens te voelen. Terwijl ik aan mijn kop koffie zat in mijn badjas zag ik door het glas hoe mijn kloon-voor-de-dag opgebouwd werd. De botten, spieren en organen waren al gedaan. De huid werd als een omgekeerd striptease on hem heen gewikkeld. Tot slot twee glazige oogies die een doodse kille blik uitstraalde.
Ik klom in de vrachtwagen waarmee ik mijn dagelijkse ronde doe. Al twee jaar. Twee jaar, acht maanden en een dag. Het luik van de garage ging open. Zoals elke dag kreeg ik een misselijk gevoel in mijn maag. Rondrijden op de maan in een vrachtwagen. Alsof je gewichteloos ondersteboven aan het plafond hangt.
Ik leerde Hem kennen zo’n 7-8-9, misschien zelfs al wel 10, jaar geleden. Destijds leerde ik van mijn Meester, hoe het ging, hoe het moest, hoe het zou zijn en wat moest gebeuren. Toch heb ik Hem pas ontmoet nadat we zo’n 6 maand verder waren. Ik was toen al een echte man, wat Hij mij leerde, dat had ik al reeds overtroffen, maar dit vertelde ik niet aan Hem. Wat zou Hij wel niet doen, als Hij hier achter kwam. Een echte God zou straffen, en straffen zal hij. En hard zal Hij zijn furie over mij uitstorten, en wellicht het ergste, ik zou Hem nooit meer zien, horen of van Hem kunnen leren…
Hij leerde mij schieten, Hij leerde mij richten. Ik leerde Hem hoe met mensen om te gaan, hoe Hij socialer kon worden. Ik liet Hem kennismaken met mijn vriendengroep, een groep die Hij leerde kennen, waar Hij duidelijk invloed op heeft gehad. Het Oosten leerde het Westen kennen op een cruciaal ogenblik. Op de leeftijd van 17-18 waarin ieder van ons, de mens, groeit tot hetgeen hij of zij wil en kan. Zo ook ik, maar toen was ik al groter dan Hem, alleen wist hij het nog niet. Wel was Hij verder op bepaalde gebieden. Hij had meer gedaan, meer gedurfd en meer vernomen van hetgeen ons allen drijft (tot wanhoop?)…
Uiteindelijk leek het er op dat Hij toch een gewoon mens was. Hij bleek vol verhalen, vol liefde (die wellicht geen liefde kon worden genoemd), vol lust (dat bedoel ik) en Hij zou op dat moment voor een stelletje 12-jarige jongens die net om de hoek kwamen kijken een God kunnen zijn. Zoals ik ook ooit 6 maanden naar Hem heb gekeken. De man, het verhaal, de legende, Hij zou God zijn. Hij is God. Hij was God. Nu is hij God af, een gewoon mens. Sterfelijk…
Maar de verhalen, die bestaan nog. De verhalen dikwijls door Hem zelf de wereld ingebracht. Over dikke en dunne mensen, over mensen van een andere etniciteit, maar nog nooit over beide geslachten. Daar was Hij heel strict in, daar heb ik hem altijd voor geëerd, en dat doe ik nog steeds. Ja mensen, ik heb het over Hem, en met Hem zijn wij allemaal zo. Hij is echter degene die erover voor durft uit te komen, echt uit te komen. Hoe komen dat films anders op hun ideeën, Hij zorgt daarvoor!
Maar hij is dus God af. Geen God, maar een gewone man. Een man met ballen dat wel, enorme ballen die een enorme hoeveelheid aan materiaal met zich meedragen. Ik heb me wel eens bedacht dat het moeilijk zou zijn om er mee om te gaan, maar voor Hem lijkt het een eitje. Over eitjes gesproken, hoeveel zouden er al van bevrucht zijn. Dat zou wereldnieuws zijn! Een God die God af is, een legende met een heroïsch verhaal, die nageslacht krijgt. Zou de kleine net zoals Hem worden? Zou Hij Senior alles leren aan Hij Junior, of zal het in de genen zitten. Hebben Goden wel genen?
Ik blijf nog altijd met vragen zitten, want aan de ene kant wil ik Hem best eren! Maar aan de andere kant eer ik dan iets waar ik zelf niet voor sta. Wellicht is dat de cru-heid van het leven. Misschien moet ik Hem dat eens vragen…
Toch is Hij nog altijd mijn vriend, een zeer goede vriend. Hij deelt de verhalen met mij alsof ik zijn broer ben, soms vragend om goedkeuring. Daaraan kan ik ook zien dat Hij maar een mens, een man, een persoon, is. Hij die goedkeuring vraagt, kan toch immers geen God (meer) zijn? Een creatieveling met een initiatiefrijke potentie aan overdragen van materiaal. Alle soorten en maten, niets ontkomt Hem.
Niets ontkomt de wraak van God, niets ontmoet de liefde van God, niets ontkomt de lust van God. Maar Hij is maar een gewoon mens, dus vraag ik mij af, wat ontkomt Hem? Het antwoord blijkt simpel, één iemand. Ooit verloren, niet meer teruggevonden, waardoor hij een eeuwige marteling heeft te doorstaan. Een marteling die Hij deelt met anderen…
Hij is God, hij is God af, geen God.
Hij is God, maar mijn vriend is geen God.
Oh mijn God, God af.
Stom woord, God…
Mooi woord, vriend… met een hoofdletter V.
Ik hoop dat Hij doorgaat met zijn werk. Ooit wordt het echt een legendarisch verhaal, waar uiteindelijk een tragisch verhaal (of wellicht een comedy) over geschreven wordt… Ik ga het zien…
Ik ben verliefd. Tot over mijn rooie oortjes. Ik kan niet slapen en ook de vaak besproken vlinders zijn ruimschoots aanwezig. Maar, terwijl mijn hormonen alle kanten op springen kan ik alleen maar denken aan hoe ik dit mijn vriendin ga vertellen. Hoe zal ze reageren? Word ik het huis uit getrapt? Of erger? Dat ik over een paar maanden in de krant sta met afgerukte ballen?
Weet je wat? Fuck het! Ik ga het niet vertellen, ze kan de pleuris krijgen. Dan ben ik maar niet trouw aan haar, de titel van prins op het witte paarde schuif ik graag aan de kant. Zij gunt mij mijn externe liefde toch niet. Ik heb het wel geprobeerd hoor. Gewoon op een rustige toon vragen of zij het zou accepteren, zonder daarbij mijn charme en tact uit het oog te verliezen. De furie die toen op mij losgelaten werd; het angstzweet breekt nog steeds bij mij uit als ik er aan terug denk.
En dat wil ik niet meer, nee, dat nooit meer! Ik hou lekker mijn bek dicht nu. Maar toch, ik kan mijn gevoelens niet onderdrukken, hoe graag ik dat ook zou willen. Het moet er gewoon uit! Gelukkig is er nog de digitale, anonieme snelweg waar ik mijn leed uit het fictieve autoraampje kan denderen. Here goes nothing:
Ik ben verliefd. Op Lionel Messi, op Ronaldinho, krijg een harde plasser van Christiano Ronaldo en een warm gevoel bij het horen van de naam Wesley Sneijder. Dirk Kuyt doet mijn hart een sprongetje laten maken en thuis heb ik een poster van Edwin van der Sar die vol zit met mijn liefdessappen. Je hebt het goed. Voetbal is mijn passie, mijn drugs, mijn leven. Mijn maîtresse. En voor die liefde zal ik strijden!
Ik ben een man, een jager. Ik heb zo mijn behoeftes. Dus als ik voetbal wil kijken, dan bepaal ik dat zelf wel. Maar ssst, zeg alsjeblieft niks tegen mijn vriendin.
Verslaving: een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten. Het gedrag van de persoon is voornamelijk gericht op het verkrijgen en innemen van het middel, of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte dan moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon…
“Het klinkt allemaal zo slecht wanneer de bovenstaande zinnen worden gelezen, maar als ik mij hier gewoon lekker bij voel dan?”, bedenk ik dan, vervolgt met: “En als ik hierdoor nu beter presteer?”
Gelukkig ben ik ook niet verslaafd. Haha, wat denken ze wel niet, wel niet, niet wel, wel niet. Ik, verslaafd, pffff! Hoe komen ze erbij? Net alsof ik het niet weet dat ik bepaalde gewoonten heb, die ik niet kan loslaten, maar dat maakt me niet verslaafd!
Zo check ik, als ik het huis verlaat, wel 3 x de voordeur of de haken er op zitten, check ik 4 x of de schuurdeur op slot zit en wel minstens 5 x of ik het afzuigapparaat voor de douche uitgezet heb en vervolgens de sleutel goed heb omgedraaid in het slot. Even voelen aan de deur, die zit dicht. Terug naar de fiets, terug naar de deur: “Mmm, ja, die zit nog steeds goed dicht!” Het is geen verslaving, het is een drang/dwangneurose… Soms heb je van die dingen. Ik voel daarom ook minstens 18 x of ik mijn mobiel, mijn portemonnee en mijn sleutels wel bij me heb, voordat ik de fiets op stap en wegtrap.
Ik een verslaving, echt niet. Behalve, tja, ik ben weer begonnen. Ik durf het haast niet te vermelden, en zeg het u dan ook beschaamd. Ik heb het welgeteld bijna 3 maand kunnen loslaten. Al in ieder geval langer dan de vorig keer; toen was het kort 2 maand. De tijdsperioden worden dus al langer! Er is dan ook nog hoop voor de toekomst. De éne keer een muziekie er bij, de andere keer in stilte. Dan met een bakkie chips, wat chocolade of gewoon een blikkie fris. Flesje bier, corona of desperado of een malibuutje. Hoe ik het doe, het blijft hetzelfde…
Verslaving:
1. slaaf van de ving,
2. vers,
3. ik ving de slaaf,
4. de gevangen slaaf,
5. de vers gevangen slaaf.
Mmm, waar komt dat woord toch oorspronkelijk vandaan? Het maakt ook niet uit, het is blijkbaar erg!
Tja, ik zie jullie lezen. Waar is die H.A.R.T. toch aan verslaafd dan?! De mensen die me kennen weten het wel, maar noemen het geen verslaving. Het is gewoon een lust én zo zie ik het ook. Verslaving is voor mietjes, ik kan stoppen als ik wil. Dat heb ik bewezen in het verleden en in het verleden bewezen dingen, gelden ook in de toekomst… toch?
Loesje moet je ook niet geloven, dat is ook een blonde doos met een IQ van 70!
Goed, ik ben verslaafd aan…
“Hé, wat zie ik daar?”
…
“Jij hier, jij ook?”
…
“Lullig…”
De groeten!
Oftewel, een soa-test! Waarom? Omdat het kan? Nee man, het is eeeeng. Toch? Naaaaaah.
Als je lekkage uit het gereedschaphok hebt je een heel ander probleem maar dan is het toch al te laat. Had je em maar niet zonder rubber in die twijfelachtige nachttijger moeten prikken.
Wil je na al die jaren alleen even weten of je geen onzichtbaar draakvirus mee sleurt, geen probleem. Zolang er geen narrige wratten je huis-, keuken en tuinwerktuig bedekken hoef je alleen maar bakkie pis en tubetje BLOED te geven. Woohoo!
Dus no homo, gewoon doen de shit! Kun je daarna als een ware Rambo op eigen risico weer prikken.
Een man denkt dat hij een paard is. Maar niet zomaar een paard. Nee, een dóód paard. Het laatste dode paard op aarde. Hij gaat in een wei liggen met een macabere glimlach op zijn gezicht. Hij heeft dorst. Maar dat kan helemaal niet, zie je hem denken, hij is immers dood. Hij wil er meer van weten en gaat op onderzoek uit. Met een slavink aan een touwtje gaat hij op weg naar Dublin in Ierland. Onderweg komt hij door Hameln en beseft hij dat hij totaal de verkeerde kant op gaat. Vanaf hier neemt het verhaal een wel heel rare wending.
In Hameln verkochten de slager brood en de bakker het vlees. Licht kwam uit de kraan en water uit de lampen. Mensen dragen hun auto op hun rug, zwangere mannen en vrouwen die het diner betalen. Zonder verdere uitleg kan ik jullie lieve kinderen wel vertellen dat hij zich hier levendiger dan ooit voelden.
Toch blijkt het dode gevoel niet helemaal verdwenen te zijn. Met een glimlach tot op het bot, immers het vlees werd verkocht, loopt het geraamte door de straten van Hameln. De mensen kijken verveeld, af en toe komt er een passant die vervreemd kijkt en zich afvraagt wat het dier hier doet. Het paard zwijgt, er komt geen gehinnik naar voren uit die bek met louter mooie witte tanden. Dan blijkt Hameln alweer achter zich te liggen en met vreselijk verdriet stapt hij verder.
Zal hij ooit écht gelukkig worden, of blijft de macabere glimlach slechts gespeeld…
Om helemaal geloofwaardig te zijn zou ik er als travestiet als hoogzwangere vrouw bijlopen. De kroon op het werk zou erin bestaan te bevallen van een gezonde baby. Als je iets doet, doe je het goed. Toch vreemd dat een travestiet zich nooit verkleedt als hoogzwangere vrouw. Zwanger zijn is toch wel de overtreffende stap van het vrouw-zijn. Zou het schroom zijn ten opzichte van het moederschap dat hen hiervan weerhoudt? Of de angst voor het bevallen?
De vrucht ligt ergens op een koude trap en zegt:
‘Mijn navelstreng is veel te lang. Ik ben bang.
Wie loopt daar nu door de gang?’
Het is mama, op prenataal bezoek.
Uit haar broek bungelt reeds een stuk moederkoek!
Opgepast, mama!
De gang is pas geboenwast!
Zondag 4 oktober wordt voor de 55e keer het startschot gegeven voor het grote Twentse Slipjacht evenement. Dit jaar zijn naast nationale-, ook internationale grote namen aanwezig. Flink wat namen uit de tweede kamer zijn al te vinden tussen de inschrijvingen. Bas Jan Van Bochove, Wouter Bos, Marianne Thieme, Geert Wilders, Sabine Uitslag en natuurlijk is Jan Peter Balkenende ook van de partij. Ook Frans Bauer, Marco Borsato, Ali B en Gordon doen mee. Internationale grootheden zijn Dick Cheney, Gloria Estefan en Mariah Carey. Voordat het zo ver is hebben we een kort woordje kunnen wisselen met de deelnemers.
Marco! Wat een verrassing jou hier tegen te komen. Hoe gaat het met je?
Tsja, wat kan ik zeggen. De laatste tijd is niet makkelijk geweest. Ik denk dat dit wel het bewijs is dat iedereen last heeft van de crisis. The Entertainment Group (TEG) heeft het jaren goed gedaan. Zo goed zelfs, dat we het niet nodig vonden om een buffer op te bouwen. Dat doen ze in Amerika ook niet en daar komt entertainment vandaan.
Uuh, nee natuurlijk. En wat heb je de laatste tijd allemaal gedaan?
Veel tv gekeken. Bold and the Beautiful. Je kent het wel. Ook heb ik mijn favoriete film, Wit Licht, drie keer gekeken. God wat blijft dat een lekker deeveedeetje.
En wat vind Leontien ervan, dat je hier aan mee doet?
Ze moet niet zeuren. Ja ze zei wel wat van dat ze het zielig vond voor die beesten maar zelf sleept ze ook dagelijk een aantal puppies en koeien dus ze moet er bek houden.
Marianne, fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren, wat doe jij hier in hemelsnaam?!
Veel van mijn fractieleden begrepen het ook al niet. Ik zie het punt niet zo. Wij zijn gewoon tegen het ophokken van kippen en het binnenhouden van koeien. Deze vossen krijgen een eerlijke kans. Het is een-tegen-een. Een van de een heeft misschien dan wel een jachtgeweer en een jachthond maar ja, dat hadden die vossen ook kunnen organiseren. Hahahaha.
Wat is dit nou voor een idioterie, jullie vechten al jaren voor de dieren!
Tyfus hey, stel je aan ofzo! Nu vechten we een keer tegen de dieren. Boeiend! Je kunt best een keer van je principes afstappen.
Wat een gekkenhuis. Laten we maar even overstappen naar een van onze internationale sterren.
Mr. Cheney, what an honor it is. We’re happy to have you here at this beautiful event. What are your expectations?
Well, i hope i wont shoot anyone in the face. And i shouldn’t be talking about that unfortunate event. My advisors told me not to. So i wont. Sorry.
No problem sir, have you found a teammate yet?
Sadly no. I’m having some trouble finding a mate. I dont know why.
Me neither, give ‘em your best shot!
What?! My teammate? I’d rather not. By the way, who’s that moron with the stupid hat?
Ali, hoe voel je je?
Ja lekker. Deze gewapende Marokkaan voelt zich gangster. Kon eindelijk mn guns van zolder halen. Van mn label moest ik die dingen opbergen maar nu kan ik het eindelijk weer straat houden! Je weet.
Gewapend? Maar Ali, je moet nog 3 dagen wachten tot het evenement begint en er worden wapens uitgedeeld!
Ja, die rubberen klote dingen zeker. Van huis heb ik mijn M4A1, M4A1 Sd, HK5SD en een SP-10 pistool. Oh en mijn M16 en natuurlijk een DE.50. Dus ik ben er klaar voor. Om heel eerlijk te zijn ben ik een beetje bang voor die oude Amerikaan. Ik hoorde dat’ie al een keer iemand ‘perongeluk’ door zn kop heeft geschoten. Dikke lul dat’ie dat bij mij flikt dus!
Mooie jas!
Ja dank je.
Dat is ons voorlopige verslag van het evenement. Nog 3 dagen tot het startschot wordt gegeven. De deelnemers zijn weer erg uiteenlopend. En ook dit jaar wordt er passievol gejaagd voor de trofee en titel “Vossenmoordenaar van 2009″. Binnenkort meer.
Het volgende stuk gaat over het feit dat toeval een grote rol speelt in het leven van de mens. Dit onderwerp houdt de grote denkers op deze aarde al duizenden jaren bezig. Vele schrijvers, zoals W.F. Hermans en Harry Mulisch, hebben over het toeval in het leven geschreven, maar dat neemt niet weg dat ook dit stuk de moeite van het lezen niet waard is.
Het was een koude woensdagavond in november. Het sneeuwde licht en de ijzige wind sneed door de dikke winterjassen. Dit soort avonden deed niemand goed. In een klein portiek lag een naakte en bebloede hoogzwangere vrouw te zeugen aan een dode hond. Ze was een jaar of 30. Naast haar stond een lege fles waar ooit ketchup in had gezeten. Ze hield de fles nauwlettend in de gaten. Het was haar enige bezit en waarschijnlijk haar enige aandenken aan de gelukkige jaren die ze had voordat ze op straat terecht kwam. God mag weten wat haar hier heeft doen belanden. De lijn tussen absolute vreugde en absoluut drama is klaarblijkelijk maar een fragiele. Het zou niet lang meer duren of ze zou vervallen in een grote donkere leegte doordrenkt met onbewustzijn: de dood.
Ook Phil bevond zich op deze woensdagavond op straat. Warm gekleed en met een volle boodschappentas liep hij richting huis. Onderweg zag hij een groep Duitse Nazi’s die de straat wilden oversteken. Ze wachtten keurig voor het stoplicht. Phil haat Nazi’s en zijn gedachte was dan ook “Bah! Nazi’s! Ze moeten dood!”. Het toeval was dat een van de Nazi’s gedachten kon lezen. Het hoorde dus ook de gedachte van Phil. Gelukkig verstond de Duitse Nazi geen Nederlands. Daarom leeft Phil nu nog.
Het moraal van het verhaal: toeval speelt wel degelijk een rol in het leven en dit mag dan ook niet onderschat worden.
Hij lijkt zo onschuldig. Deze acht-jarige Tibetaanse Enriqo uit Lhasa. Je zult je misschien afvragen waarom hij ook wel de tornado van Lhasa wordt genoemd. Read more
Yes! Het is zo ver! In twee en een halve maand heeft jullie favoriete poepgooiende website duizend bezoekers gehaald. Eigenlijk waren we er allang. Read more
Lintwormen hebben meestal een ingewikkelde levensloop waarbij 2 of soms nog meer gastheren betrokken zijn: de lintworm moet voor zijn ontwikkeling in verschillende dieren verblijven. De lintworm in de darm legt eitjes in enorme aantallen, die in de ontlasting naar buiten komen en door andere dieren (b.v. vee) worden opgegeten als de mest op planten terechtkomt. In deze tweede gastheer ontwikkelt zich dan geen lintworm maar een lintwormcyste: een holte in een orgaan, van binnen besmet met lintwormkoppen. Wordt de koe nu opgegeten zonder het vlees eerst goed te koken dan ontstaat in de darm van de eter weer de lange platte gelede vorm van de lintworm.
Kattenlintwormen hebben een cyclus waarin kattenvlooien als tussengastheer optreden. Veel prooidier predatorsystemen hebben samen op deze manier lintwormen. De brede vislintworm Diphyllobothrium latum is een lintworm die mensen en vissen als gastheer heeft. De mens is in veel gevallen een toevallige gastheer. Verspreiding van menselijke lintwormen is zeldzaam omdat menselijke ontlasting in de westerse landen niet meer in de velden wordt gedeponeerd. Een gevaarlijke soort is de vossenlintworm (Echinococcus multilocularis), die voor de mens levensgevaarlijk kan zijn.
1licht het; o -en 1 elektromagnetisch golfverschijnsel waarvoor het oog gevoelig is: iem het ~ in de ogen niet gunnen helemaal niets; daar ging mij een ~ op opeens begreep ik het; zijn ~ laten schijnen over iets verduidelijken, begrijpelijk maken; in het ~ vd naoorlogse verhoudingen als men daarmee rekening houdt; aan het ~ komen bekend worden; het ~ zienageboren worden; b) (ve boek) verschijnen; hij is geen ~ is dom 2 voorwerp dat licht verspreidt: de ~en vd stad
2licht bn, bw 1 helder, verlicht 2 helder van kleur, niet donker: ~gekleurd
3licht bn 1 met weinig gewicht; niet zwaar; luchtig 2 gemakkelijk: veel handen maken ~ werk 3 (van voedsel) gemakkelijk te verteren 4 weinig betekenend; gering: een ~e hersenschudding; een vrouw van ~e zeden prostituee; ~e muziek amusementsmuziek
4licht bw 1 niet zwaar: ~ wegen; de fiets loopt ~ 2 gemakkelijk 3 gauw, lichtvaardig: ~ geloven 4 allicht: dit leidt ~ tot misverstand 5 enigszins, niet zwaar; niet gewichtig: ~ aangeslagen; iets ~ opnemen
lich·ten lichtte, h gelicht 1 (op)tillen; opheffen: het anker ~ ophalen; iem beentje ~ laten struikelen; de hand met iets ~ iets slordig doen 2 iets optillen om hetgeen daaronder is zichtbaar te maken: het deksel vd schotel ~; iem uit zijn bed ~ hem in de slaap arresteren 3 legen: een brievenbus ~
Het licht, sommige mensen zien het, het licht. Tijdens een periode van donker en zwart, springt dan ineens het licht aan. Sommige mensen brengen het licht. Dan staan ze in maatpakken of jurken voor de deur, vaak in zwart, maar ze brengen het licht. De laatste zin is dubbelzinnig te lezen. Ze brengen het licht, in de donkerte waarin iemand altijd geleefd hebben, brengen zij een lichtverschijnsel, een lamp of iets dergelijks. Of ze brengen het licht, ze zullen jouw geest verlichten als jij je maar open geeft voor alles wat zij vertellen, dat kan ook. Ze kunnen ook iets licht brengen, maar dan is het vaak zwaar nieuws, donker nieuws. Dan is het ook een man of vrouw in maatpak of dergelijk: “Ik breng het licht, maar neem je TV mee – je hebt je rekeningen niet betaald!”
Ik zie het licht, ik zie het vaak. Het gebeurt meestal als ik wakker wordt. Het donker heeft plaatsgemaakt voor schemer, die weer opnieuw plaatsmaakt voor iets licht. Soms schijnt de zon mijn kamer dan binnen, dan is het pas echt licht. Ook zie ik het licht in huis, soms als ik in het donker thuis kom en ik dan mijn lichtschakelaar de andere kant opklik. PATS, klik, licht, ping! En toen was er licht…
Wij zijn, als mens, verlicht. Ruimdenkend, maar soms toch ook weer niet. Licht, zwaar, middelmatig. Ook zijn we soms helder van kleur, maar soms ook ‘gekleurd’. Het licht is een elektromagnetisch golfverschijnsel waarvoor het oog gevoelig is, maar ook dat geldt niet voor al het licht.
Ik vind ‘licht’ een mooi woord. Ik heb het licht gezien, ik zie het elke dag. Ik hoop dat jij ook licht ben. Anders moeten je wellicht ook in donkere maatpakken rondlopen om te vermelden dat je het licht hebt gezien en rondbrengt. Zie je jezelf al rondgaan? Met een ouderwetse lantaarn op een stokkie rondlopen…
Nee… geef mij maar donker, dan is al het licht hetzelfde…
Oooh, wat zijn ze schattig. Oh, wat zijn ze lief. Al die kleine mannekes, ze blijven klein. Wat een grief. Al die kleine lullos, zie ze lekker gaan. Doen alsof ze goed zijn, werk ze van de baan. Net doen alsof het uit maakt, niemand die er om geeft. Deze kleine eikels, hebben beroemd geleefd. Vertel ons eens welke tuindecoratie jouw vlam laat wakkeren.
Jason Acuña, Wee-Man misschien wel DE favoriet van het Jackass team.
Joe C., Kid Rock’s eigen slaafje.
Kenneth “Kenny” Baker, het Britse acteurtje wat de ingewande van R2-D2 speelde in Star Wars.
Gul Mohammed (15 februari 15, 1957 – 1 oktober, 1997)uit New Delhi, India. Volgens het Guinness Book of World Records het kleinste klojootje ooit! Op 19 juli, 1990, was’ie 57 cm (1 ft 10.5 inches) en woog hij 17 kg (37.5 pounds). Overleden op 40 jarige leeftijd door het roken.
Joseph Anthony “Tony” Cox is een zwart acteurtje uit de VS.Slechts 1,07 meter lang, vaak gekozen voor rollen in komische films. Hij speelde in Bad Santa, Me, Myself and Irene en Epic Movie.
De mens, mensen, wij, het volk van planeet aarde, wat stellen we nu eigenlijk voor. Volgens het woordenboek (ik heb ‘m er even bijgepakt), betekent het woord “mens” het volgende, tenminste dit is wat er bij staat:
‘mens I m-en het hoogste begaafde wezen op aarde; verder in verschillende bet. in zijn verband met zijn positie in de maatschappij en zijn eigenschappen: een oud ~; een jong ~; de ~ is sterfelijk; (zegsw.) onder de ~en komen aan het maatschappelijke, sociale leven deelnemen…’
En zo staat er nog wel meer bij. Punt II van de “mens” is:
‘mens II o individu, mensenkind, veelal van vrouwen en medelijdend of minachtend: tegen dat ~ mevrouw zeggen! dat arme ~! ~, wat mankeert je! wat bezielt je toch!’
Leuk zo’n betekenis van het woord “mens”, maar waar het mij echter om gaat, is het volgende;
‘mens, het hoogste begaafde wezen op aarde’
Zijn wij wel het hoogste begaafde wezen? Wij onderrichten ons eigen ras, maar doen bepaalde soorten dieren (volgens het woordenboek; “dier” o -en levend organisme, op prikkels reagerend en van grotere beweeglijkheid dan een plant….) dat ook niet? Leert een apin haar kind niet hoe ze mieren uit de grond krijgt men een stokkie? Of leert het aapkind dit zelf?
Zijn wij wel begaafd? Het enige organisme op aarde dat zijn eigen ras uitmoordt, om zo meer land, meer levensmiddelen, meer voedsel, meer drank, meer en meer en meer spul zich toe te eigenen door middel van oorlogen en meningsverschillen… Heb je ooit een muis gezien, die een andere muis compleet in elkaar mept of elkaar bestoken met een bazooka of een ander soort wapen? Nee, zijn wij hierdoor begaafd? Ik snap ‘t allemaal niet meer…
Een mooie vertaling van het woord “begaafd” volgens hetzelfde woordenboek:
‘begaafd bn 1 bedeeld, begiftigd met geestesgaven: met rede en verstand ~…’
Vooral het woord “begiftigd” spreekt mij zeer aan. Door alles wat de mens de afgelopen jaren heeft gedaan, kan men tegenwoordig toch wel zeggen dat de mens de medemens en alle andere organismen op de wereld heeft begiftigd met zijn begaafdheid… Of zijn er nog mensen die anders geloven?
Ik hoor het graag…
Iedereen heeft wel van die collega’s om zich heen die hij niet uit kan staan. Zo hebben wij hier bij BIR allemaal een gedeelde irritatiebron genaamd Yvoka. Met enige regelmaat vliegen de glazen door het gebouw en flikkert het een en het ander om. Snel gevolgd door een giechel met sarcastische ondertoon. Hierbij een aantal oplichtende ideeën. Read more
Uw webmaster moet morgen naar de kapper. Er wordt, naast z’n hoofdhaar, ook gewerkt aan z’n borsthaar. Z’n tepelklemmen zijn er nu al enkele weken in zoek en inmiddels worden ze nodeloos gemist.
Wat voor fratsen de kapper met z’n hoofd uit gaat halen is natuurlijk nog een grote verrassing. Hoewel… er zijn slechts acht kapsel-varianten waaruit hij bij de kapper kan kiezen. Dat krijg je als je naar een budget-kapper gaat. Maar dat is nog niet alles: het lot van het kapsel ligt in jullie handen. Onderstaand zien jullie alle beschikbare varianten. Het kapsel met de meeste stemmen is het kapsel dat uw webmaster gaat aannemen! Dus kies op A of B of zelfs G! De keus is aan jullie.
Veel stemplezier!
