Het is gebeurd. De eerste maandag van de maand. Klokslag twaalf uur. Het kabaal van de sirenes verstoorde wederom alle rust. Waarschijnlijk weer een fietser onder een auto en een advocaat gestikt in zijn broodje gezond. Een aantal duiven liepen gehoorverlies op en telefoongesprekken werden verstoord. Wat een rot sirenes.

Maar vandaag was anders. Dit waren niet de sirenes die we elke maand hoort. Dit was namelijk het nieuwe groene project van Groen Links. Vroeger was iedereen bang dat zijn baan kwam te vervallen door automatisering. Computers kunnen jouw werk veel sneller en beter! Dan had je dus maar een echt vak moeten leren. Enfin, Groen Links kwam op het idee om de mechanische alarmen te vervangen door biologische, groenere alternatieven.

Vandaag hoorde wij allemaal een aantal gemuteerde koeien loeien. Het klinkt zo fictief en onrealistisch maar ga maar eens na. Het is ondertussen al 2010. Dus waarom zou het niet kunnen. Hoe dan ook, fijne dierendag.

Ja lieve mensen, het is me wat. We worden al vaak genoeg verplicht actie te ondernemen onder dwang van maatschappelijke standaarden. Maar dit doet ons de das om. Dit is de druppel die de wc eend doet verdrinken. Dit is de derde man wanneer je een tandem hebt gehuurd. Dit is het vijfde wiel aan de wagen. Internetvervuiling van heb ik jou daar. We hebben een Hyves groep. Zucht.

Ik ben er niet trots op maar je kunt hem hier vinden:
http://vetgaar.hyves.nl/

Het jaar is reeds gestart, veel moois ligt in het verschiet en misschien ook niet, de tijd zal het leren. Een ding is zeker het jaar begint voor mij goed, ik heb nieuwe schoenen! Maar nieuwe schoenen zijn moeilijk, want ja nieuwe schoenen halen is niet zomaar iets. Het is een proces, het is een constante afweging, het zijn keuzes, heen en terug. Tot het moment van beslissen eindelijk daar is, je kiest een paar en vraagt of die dan in jou maat verkrijgbaar zijn. Maar het toeval wil dat ze er niet meer zijn, “wel de maat groter en de maat kleiner” zegt de aardig uitziende verkoopster. En ze grapt er achteraan: “Maar ja daar heb jij weinig aan!”. Door je hoofd schiet: “Tjah anders had ik die maat wel gevraagd heh..”, maar je laat die gedachte al snel vallen, schuin over de schouder van de verkoopster kijkend zie je ze namelijk staan, jouw schoenen, althans nu nog niet maar als ze er in jou maat zijn weet je het zeker, je bent op slag verliefd. Je roept het uit: Die dan! Zijn die er wel in mijn maat? De verkoopster weet niet wat haar overkomt, zo veel enthousiasme over schoenen ze zou bijna denken dat ik een vrouw was. Met hetzelfde enthousiasme rent ze richting de opslag en laat haar nou net boven in die grote stelling mijn schoenen zien staan.

Enkele minuten later sta ik dan weer buiten, nieuwe schoenen in de hand, blij als een kind met zijn nieuwe BMX crossfiets scheur ik naar huis. Ik moet mijn nieuwe schoenen overal laten zien, mijn ouders, mijn vrienden, mijn collega’s, zelfs de buurman aan wie ik een hekel heb mocht meegenieten van mijn schoenen. Het is nog net niet zo bar dat ik mijn schoenen aan doe en ze op film zet om vervolgens op youtube te zetten. Maar als ik wist hoe dat moest had ik het gedaan! En dan komt ie opeens binnen vallen, je bent er trots op en je word er blij van, je nieuwe schoenen. Maar wanneer moet je ze eigenlijk aan, wat zijn nou die geschikte momenten. Ergens wil je ze de hele dag aan, en ergens wil je ze niet beschadigen en voor altijd mooi houden. En laat ik nu net in deze fase zitten, maar er ook wel uit zijn. Deze schoenen gaan altijd aan! Elk moment van de dag is een geschikt moment, het liefst heb ik ze zelfs aan in mijn bed. Ik wil dat ze er altijd bij zijn, bij mijn successen, en mijn tegenslagen, waar ik moet lachen maar ook waar ik moet huilen. En natuurlijk kunnen mijn schoenen beschadigen, maar daar hebben ze iets geweldigs voor! Het is namelijk zo dat je ze kan poetsen zodat er weer als nieuw uit zien.

Kortom ik ben eruit, met deze schoenen loop ik de zon tegemoet, en als die bij mij weggaat zet ik er een stapje bij. De wereld ligt aan mijn voeten, en met gepaste arrogantie wals ik erover heen. Ik en mijn nieuwe schoenen.

Yes! Het is zo ver! In twee en een halve maand heeft jullie favoriete poepgooiende website duizend bezoekers gehaald. Eigenlijk waren we er allang. We hebben in augustus namelijk een tijdje zonder analytics gezeten. De nummertjes per dag stellen niet zo heel veel voor. Per week is het wel wat spannend.

Maar, zoals de webstandaarden bekennen. Het gaat om de maandcijfers. Beetje lastig dat we daarom ‘nu al’ op de duizend zitten. Twee en een halve maand meet zo lastig. Enfin, kijk eens aan:

De eerste maand 118 unieke bezoekers. De twee maand (met/zonder Analytics) landde op 79. Deze maand (nu al) 240 unieke bezoekers,  5.162 paginaweergaves. Dat komt neer op ongeveer 5 pagina’s per bezoekers!

Hoe dan ook, bedankt voor alle bezoekjes. Speciale shout-outs naar Yvoka, Paola, Jeroen, Milkcat, Statler en Google.

Nog ander heugelijk nieuws. Yvoka’s eigen site is vernieuwd en online! Kijk ook eens op:
http://www.waanzinnen.nl/

En hier de PDF.