VetGaar.nl

Het jaar is 2010 en de zoektocht begint, maar waar zoeken we dan precies naar? We gaan op zoek naar onszelf, hiervoor gaan we op reis, naar school, uit huis of samenwonen. Mensen hebben altijd maar die eeuwige drang om zichzelf te gaan vinden, en daar hebben zij dan alles voor over. De een besluit dat ze per se kosten wat kost met een zeilboot rond de wereld moet varen, een ander verkoopt huis en haard pakt zijn spulletjes en een halfzachte tandenborstel en gaat “gewoon op reis, eens zoeken naar jezelf”.

Daarbij horen al die vragen uiteraard, vragen als:

Waarom zoek ik mezelf, ik ben toch altijd hier al geweest? Hoe vind je jezelf nou eigenlijk, ik bedoel als iemand al je hele leven bij je is, hoe dom ben je dan dat je diegene nog steeds niet gevonden hebt? Heb jij het dan echt al die tijd niet door gehad of werd je eigenlijk al die tijd maar achtervolgd door jezelf? Of de grote vraag, naar welke antwoorden ga je eigenlijk op zoek voor jezelf, gaat het om de sociaal wenselijke antwoorden of gewoon de keiharde waardheid over jezelf? En kan je die dan ook aan, begrijp je wat die waarheid in houd, en kun je er iets mee doen? Waar vind je die antwoorden allemaal, en jezelf waar kun je die eigenlijk vinden, loopt ie dan ook met je mee, gaat hij dan ook waar jij heen gaat?

Nou ook omdat ik geen idee heb wat de antwoorden zijn op al die vragen denk ik dat ik me maar aan ga sluiten bij de grote meute die ook zo nodig op zoek moet naar “Zichzelf”. Ondanks wat mensen allemaal op dit moment over mij, en mijn doen en laten denken, ben ik vastberaden om ook op zoek te gaan naar mezelf, wie weet word het een onwijze teleurstelling. Ik bedoel het zou toch bijna logisch moeten zijn, meestal heeft de meerderheid van mensen toch wel een beetje gelijk. Maar goed stug als ik ben zal ik dan kosten wat kost het tegendeel moeten gaan bewijzen waardoor ik waarschijnlijk in een tweede zoektocht verzeild ga raken met daarop volgend nog 54 zoektochten om dan schoorvoetend toe te geven dat de mensen misschien mogelijkerwijs enigszins een klein beetje gelijk zouden kunnen hebben. Maar! Dat daar nog altijd wel twijfel over bestaat!

En dan heb je daar meteen het engste van “Jezelf gaan zoeken” stel nou dat je jezelf vind en het blijkt een grote teleurstelling te zijn. Wat moet je dan? Je 8 dagen omruil zijn dan wel zo een beetje voorbij hoor, dus dan moet je het er maar mooi mee doen. Anderzijds kan het natuurlijk ook een toffe peer zijn, onwijs populair, heeft de hele wereld gezien (Dankjewel zoektocht naar jezelf), is min of meer een bonk pure levenservaring en weet daar dan ook nog eens van te genieten.

Een ding ben ik wel achter gekomen, jezelf zoeken doe je zelf, helaas kan niemand je daarbij helpen. En al helemaal niet met goedbedoelde kut adviezen als: “Het komt allemaal wel goed” en “Ja je komt er allemaal wel jongen”. Tuurlijk komt het goed lul, misschien niet zo even per direct maar over een half jaar of misschien wel 40 jaar en zelfs dan is goed nog subjectief.

Dus beste mensen! Tot over 40 jaar! En wie weet als ik mezelf heb gevonden en het blijkt best een toffe peer te zijn stel ik hem nog wel eens aan jullie voor ook.