De VetGaar Supermarkt vergelijkingstest
Gepost op: 23 Nov 09
Categorie: Algemeen
Geschreven door Phil
Post Rating:

Het is een wonderlijk gegeven, uw dichtstbijzijnde supermarkt. Want ik durf vrij zeker te zeggen dat ook voor u, uw dichtstbijzijnde supermarkt niet meer dan een kwartier bij u vandaan is. Misschien heeft u wel drie of meer supermarkten in uw buurt. Misschien wel vijf! En dan heb je eigenlijk wel een probleem. Want naar welke ga je dan. Tuurlijk, de een heeft wc papier in de aanbieding. Maar de ander heeft zo’n leuke caissière. Dit is een lastig probleem.
Daarom presenteren wij:
De grote, onafhankelijke VetGaar Supermarkt vergelijkingstest!
Heel Nederland weet stiekem ook wel dat de AH “the place to be” is. Ok, zelfs met 25% betaal je nog 3.74 voor een kipfilet of twee. De Douwe Egberts voor 2.60 neemt ook geen hond mee. De kassa-meisjes zitten netjes uitgelijnd op een rij, spaart u ook zegeltjes, bonus kaart, nee geen fucking Air Miles maar zo’n anti-milieu tasje neem ik wel mee.
Een euro voor de winkelwagen
Die kan je bij de caissière vragen
Ze kosten wel 100 cent
Ook voor de minister-president
Bij de C1000 is iedereen gelijk
Van werknemers van de abortuspraktijk
de inwoners van Almelo
tot een naakte homofiele Eskimo
De winkelwagens stampensvol
Aardbeienjam, pasta, een WC-rol
Shampoo, bananen, bier
kattenvoer, yoghurt en een kunstnier
Geen lange rijen bij de kassa
De caissières hebben hier wél een diploma
Ze zijn geil en werken lekker snel
Kijk! Eentje heeft in haar nek een gezwel
Zou ze het zelf wel weten?
Zou ze onbewust zijn van het vreten?
Straks valt ze hier dood neer!
Dan hangt er hier een begrafenissfeer
Nee, kanker is echt kut
Die tumor zet haar echt voor schut
Ze begint al iets te kalen
Hier heb je een tientje, kan je een mooie pruik voor halen!
Ze kust me innig op de mond
In een reactie pak ik haar bij de kont
Samen lopen we trillend naar de uitgang
Haar naderende dood maakt ons beiden bang
wanneer ik niet kan slapen
leest mama een verhaaltje voor
over vliegtuigen en grote wolken
een wereld hier ver vandaan
we zweven weg en draaien rond
gaan de hele wereld over
genietend van een prachtig zicht
in een grote blauwe zee
wordt ik met een glimlach wakker
in mijn grote wolkenbed
mijn mama lezend naast mijn bed
mijn vliegtuig liggend in mijn armen
Dank je Lianne van Kesteren!
Er wordt nooit zoveel gelogen als na een jachtpartij, tijdens een oorlog en voor een verkiezing. Deze woorden spookten dagen, misschien wel weken door mijn hoofd. We hielden al dagen kamp voor de basis van de vijanden. vijanden hielden al dagen kamp voor zijn basis. Als we hier nog langer blijven zal dat onze dood betekenen. De koud omarmde mij als een koud shirt. Mijn sjaal leek me alleen nog maar te belemmeren in het ademen. De kou zit in mijn lichaam nu. Het is nu of nooit. We moeten aanvallen. Terugslaan. Wraak nemen op onze vijanden.
Met onze rode tank reden we de parkeerplaats op. “Kom mannen, geef ze ervan langs!” Schreeuwde ik tegen mijn troepen. Laat zien dat we de goedkoopste zijn! “Ja Dirk!” Schreeuwde mijn werknemers terug.
In een klein verlaten dorpje, hier ergens ver vandaan
staat een Sanders Supermarkt verlaten en alleen.
De straten zijn er altijd leeg. De tijd staat altijd stil.
Diamanten raken en geheimen gaan verloren.
Verloren met de bewakers van hun inhoud.
Het blijft een mysterie.
Het was een zonnige dag in mei. Studenten zaten braaf in de schoolbank en de kantoorlui netjes achter hun bureau. Het was rustig op de weg. Het was overal rustig. De economische crisis leek wel het straatbeeld te domineren. Af en toe een Peugeot en een Renault. Van die oude tweedehandsjes waarvan je het niet-slagen van de eerst aankomende APK keuring al voelt aankomen. De route van Deen Blokker, Deen Huesmolen en de Deen in het centrum waren als rondjes om de kerk.
‘s Ochtends werd de hele vrachtwagen volgegooid. Voor drie supermarkten. Vroeger kon je er zeker wel zes supermarkten mee vullen. Alles moet groter, sneller maar vooral meer. Het gaf een treurig gevoel. De drie winkels waren makkelijk te vinden. Omdat het rustig was op de weg en het lossen snel ging had Richard Luiken een uurtje over.
Shit! Daar is het weer. De jeuk. De dorst. Waarom voelt deze lust niet fout… Niet verkeerd. Mijn lichaam schreeuwt het uit. De verveling. Het duurt te lang. Een uur niks doen. En wie zal het merken. “Nee Richard, STOP!!! Niet zo denken.” Dit kan maar een kant opgaan. “Waarom heb ik dan ook een six-pack Amstel voor vanavond NU al bij me?!” Vroeg Richard zichzelf af, terwijl hij het eerste halve liter blik open brak.
Drie kwartier en drie liter later barstte hij in tranen uit. Wederom had hij de strijd verloren. Wederom in een slag tegen zijn verslaving eindigde hij onderop. Hij dacht aan wat meneer Brouwer van Aajo Tours, zijn oude mentor, van zijn onverantwoordelijke gedrag zou zeggen. “Richard, waar de fuck ben je nou mee bezig man?”. Zijn verdriet kreeg een emotionele pleister toen hij opzij keek. Naast hem. Naast hem zat zijn vriendin Marloes. Marloes is 18 jaar. Erg onzeker.
“Waarom zegt ze niks van mijn idiote gedrag?” vroeg Richard zichzelf af. Hij keek nog eens diep in haar ogen. Toen hij zich weer op de weg concentreerde gebeurde het onvermijdelijke. Hij reed dwars door het rode licht op de kruising van Hoorn80. Het industrieterrein waar hij zijn dag af zou ronde. Dit zat er nu niet meer in. Het was te laat om te remmen. Er kwam een andere vrachtwagen door de bocht en naderde de zijne frontaal. Het geluid van piepende banden gingen door hart en lever. Marloes raakte los van haar stoel. Ze had haar riem afgedaan om haar teennagels te lakken. Toen de twee vrachtwagens contact maakten schoot ze rap uit haar stoel. Een geluid van schetterend glas en gesneden vlees sneed in Richard’s oren.
Haar lichaam vloog door de voorruit. Als een Piñata vloog ze door de lucht. Het leek wel uren te duren voordat haar schriele lichaampje de grond raken. Het asfalt scheurde lappen vlees van haar glas bedekte gezicht en armen. Een lange veeg bloed bleef achter.
Deze test wordt mede-mogelijk gemaakt door Yvoka van waanzinnen.nl.
Er staat wel een foutje in het c1000 gedichtje hoor..
..
..
Wij verkopen geen kunstnieren…
Gaat wel van lieve stories naar dood en verderf heh?
Die caissière van de c1000 was mijn zusje.
Ik ben heel verdrietig.
Ze was altijd zo vrolijk met haar gezwel.
Maar nu is ze heengegaan.
RIP Annie
Ik ga voor de albert heijn.
dat ene leuke kassa meisje doet het hem wel.
groet’n uit borne
Wel koel bedacht tho’
Zaterdag tijdens de grote boodschappenronde bij C1000 toch eens op zoek naar die naakte homofiele eskimo :)Iemand foto’s?
Is het erg dat ik hierna terugverlang naar de tijd dat er gewoon één kruidenier was in de fucking dorpsstraat waar iedereen zich maar gewoon moest schikken in de prijs die ze daar vroegen?
Misschien moet hier ook maar een snackbar versie van komen. Kijken of je dan nog zo piept Kannibaaltje!