VetGaar.nl

Deel 2

Het is een rustige zaterdagmiddag. Sam is al naar de markt geweest voor de boodschappen en zit nu thuis op de bank een opgenomen film te kijken. De telefoon gaat en Sam neemt op.
”Met Sam Baldacci.”
”Hey, met Ann. We hebben elkaar ontmoet in het park een paar dagen geleden.” Sam denkt even na en herinnert het zich toen.
”Ja, hai. Hoe is het met je?”
”Wel goed, ik vroeg me af wat je vanavond deed.”
”Vrijwel niks. Wil je wat gaan drinken nu je tijd genoeg hebt om te douchen.” grapt Sam. Ann lacht.
”Dat was wel mijn idee. Waar zullen we afspreken?”
”Ik dacht er aan om het bij mij thuis te doen, ik ben niet zo’n café mens. Als jij dat goed vind natuurlijk.”zegt Sam er snel achteraan.
”Ik vind het goed. Zal ik rond een uur of 8 bij je zijn?”
”Helemaal goed. Weet je het adres?”
”Ja, dat heb ik al opgezocht in het telefoonboek.” Ann lacht.
”Het klinkt bijna als een stalker.” grapt Sam.
”Maar dan zie ik je om 8 uur, tot dan.”
”Ja, 8 uur. Zie je dan.” zegt Sam en Ann hangt op. Hij kijkt naar de hond en zegt; ”Je baasje heeft een date. Een heuse echte date.” de hond kijkt hem met een scheef hoofd aan.
Sam gooit nog een blok in de open haard en kijkt z’n huis eens rond. Het is wel netjes, maar niet netjes genoeg. Op de salontafel liggen papieren die hij nog door moet lezen van z’n uitgever, post en reclame. De eettafel staat vol lege cola blikjes, een overvolle asbak en midden in die rommel staat z’n laptop. Hij kijkt op de klok. Het is 2 uur ‘s middags dus hij heeft nog tijd genoeg om op te ruimen en dat begon hij dan ook te doen.

Na 4 uur schoonmaken is Sam klaar met opruimen. De salontafel is weer smetteloos en alle rommel was van de eettafel weg, zelfs de asbak is afgewassen. Hij heeft de vaatwasser aangezet, de was gedaan en zelfs z’n bed opgemaakt. Het hele huis was aan kant. Het scheelde niet veel of hij was de ramen gaan zemen. Hij loopt naar de keuken en verwarmt de oven op 180 graden. Hij kijkt in de vriezer of hij nog een pizza heeft, wat hij nog heeft en legt de pizza tonijn in de oven. Hij heeft de radio aangezet en daar is Sweet Child of Mine op van Guns N’ Roses, hij zet de radio harder en doet een poging om het haardvuur weer aan te krijgen. Het was de hele dag al regenachtig en een lekker haardvuur deed hem altijd goed op deze dagen.
Hij had besloten vandaag niet te schrijven, een dagje vrij leek hem ook wel eens lekker.
Het was half zeven, Sam heeft de radio uitgezet en de televisie weer aan en kijkt nu een documentaire over de aarde op de BBC. Hij staat op en kijkt naar de pizza in de oven. Hij lijkt goed te zijn en Sam haalt hem er uit, snijd het in stukken en loopt weer naar de bank. Hij propt een stuk in z’n mond. De pizza is net niet heet genoeg om z’n mond te verbranden, maar precies zoals hij lekker vind.
Nadat hij de pizza had opgegeten en nog even tv had gekeken gaat hij naar boven en gaat voor de spiegel staan. Hij kijkt naar zichzelf en besluit een overhemd aan te trekken, iets wat hij haast nooit doet. Hij gaat voor z’n kast staan en zoekt een overhemd uit, een paarse met zwarte strepen die kris kras over het hemd lopen. Hij trekt het aan en doet een luchtje op. Ann komt pas over een uur, maar hij wil zich niet hoeven haasten om vijf voor acht.

De deurbel gaat. Sam staat op van de bank en loopt naar de deur. Voor de spiegel in de hal blijft hij nog even staan en doet dan de deur open.
”Ann, gezellig.” Ann staat met natte haren en een rode blos op haar wangen voor hem.
”Hai Sam.” zegt ze en haalt een haarlok uit haar gezicht.
”Kom er in.” zegt Sam en hij doet een stap opzij.
”Dankje, ik wist niet wat voor wijn je lekker vond dus ik hem maar wat mee genomen.”
”Dat is aardig van je, welke heb je meegenomen?”
”Een Merlot. Ik heb niet zoveel verstand van wijn. Hopelijk vind je hem lekker.”
”Daar kunnen we maar op één manier achter komen.” grapt Sam en hij pak de jas van Ann aan. Hij hangt de jas op en gaat Ann voor.
”Dit is mijn nederige verblijfplaats.” zegt hij. Ann kijkt rond. Het is een warme aankleding, veel donkere aardetinten en een grote bruine bank.
”Het ziet er goed uit. En daar schrijf je?” ze wijst naar de eettafel waar z’n laptop staat.
”Ja, dat is mijn werkplek, maar meestal zit ik in de hoek van de bank met de laptop op schoot.”
”Ik had het… rommeliger verwacht.”
”Ik heb ook opgeruimd. Het was een tyfusbende.” Sam kijkt zelf van z’n taalgebruik op, maar het lijkt Ann niks te doen. De hond, die voor de open haard ligt, staat op en ruikt aan Ann.
”En dit is Sherlock. Mijn hond.” Ann brengt haar hand voor de neus van de hond die er aan ruikt.
”Wat een schatje, vernoemd naar Sherlock Holmes?” vraagt ze met een glimlach op haar gezicht.
”Ja, ik ben helemaal gek van de boeken en de films.” Sam gebaart Ann te gaan zitten. Hij zet de fles wijn op het aanrecht en maakt hem open. Hij pakt 2 wijnglazen uit de kast en loopt naar Ann, zet een glas voor der neer en gaat naast der zitten. Ann schenkt de wijn in en geeft een glas aan Sam.
”Proost.” zegt ze.
”Proost.” Sam heft het glas en ze proosten.